Səfəvi dövrü
Çəmən bəzəndi çiçəklə gəlincə fəsli-bahar,Xəzan qəmindən ağaclarda qalmadı asar.
Qəsidə 32Dedim dilbərimdən əl üzüm daha,Bu iş çox çətindir görürəm əmma.
Qəsidə 33ای دل از غم مفکن رخنه بدیوار املصبر کن کآخر هر کار بهست از اول
Qəsidə 34Əhli-halə bəllidir kim, bu şəfəq neyçündür al,Çünki qəlbində onun bir zərrə var sevdayi-al.
Qəsidə 35Kim öyrədib bunu, yarəb, şəfəq içində hilal,Çəkildi bir tərəfə tutdu böylə daməni-al
Qəsidə 36Mərhəba, ey qələm, ey şəm’i-şəbüstani-məqal,Namələr xaliqi, peyğəmbəri-me’raci-xəyal.
Qəsidə 37سرم فدای تو ای خامه خجسته خصالغزال مشک فشان طایر معنبر بال
Qəsidə 38Dolubdur qanla könlüm, qəm evi olmuş mənə aləm,Hanı bir öylə həmdəm ki, boşaldam qəlbimi bir dəm.
Qəsidə 39Yenə aləmdə ədalət necə gör açdı ələm,Yer üzündən silinib getdi bütün dərdi-sitəm,
Qəsidə 40منم به بادیهٔ نیستی نهاده قدمبه حرف قید ز کلک فنا کشیده رقم
Qəsidə 41Nə vaxtadək qoşa zülfün mənə qeydi-cəfa olsun,Nəsibim dərdü möhnət, məskənim dami-bəla olsun?
Qəsidə 42Qalx, ey dövran yerişli, fələk gövdəli dəvə Ki, ayağının pəncəsi bədirlənmiş ay, boynun hilal kimidir.Ey yerişi dövran kimi olub, lakin onun kimi rəhmsiz olmayan,
Qəsidə 43Dil yaxşıdır ki, Allahın birliyini söyləsin,Əgər elə olmasa, ağızda dil olmasa yeydir.
Qəsidə 44İstərdim aləmin işini etmək imtahan,Oldum bu məqsəd ilə cahan seyrinə rəvan.
Qəsidə 45Ey üzü, qəddi, ləbi, xətti cahanə şur salan,Sərv qədsən, lalə üz, reyhan xətü, qönçə dəhan.
Qəsidə 46Öldüm xədəngi həsrəti ilə onun, aman,Gecikmə, yardan mənə ox çatdır, ey kəman.
Qəsidə 47Ey könül, ol qövm kimdir, dutmağa kişvər gəlibKim, o qövmün hasili daim fəsadü şər gəlib?
Qəsidə 48Məni bir halə salıb ki, fələki-kəcrəftar,Gəzərəm aləmi sərgəştə misali-pərgar.
Qəsidə 49Yenə ətrafə ətir saçmadadır badi-səhər.Açdı gülşəndə gülün qönçəsini pərdeyi-zər.
Qitə 1Şərəfi-xilqəti tapdıqda, eşitdim, AdəmNazil oldu şərəfində: “vələqəd kərrəmna”.
Qitə 2Həzrəti-Mustafa bütün səyinİşlədib, şər mülkün etdi bina.
Qitə 3Qafil olma yazdığın şerindən, ey söz ustası,Dəhrdə olmaz belə övladi-xoştinət sənə.
Qitə 4Hədsiz həmd o Allaha ki, lütfü kərəmiƏql sərmayəsinə malik edib insanı.
Qitə 5Şükr edin, Rumun ey zərifləriKi, fələk verdi böylə kam sizə.
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.