Səfəvi dövrü
Cismimi bica deyil yandırdı şövqü bir gülün,Yaxdı hər zərrə gülümdən cismini bir bülbülün.
Qəzəl 394Kuyi-yarə meyl edib, ey göz yaşım, axdınsa gər,Çatmadın hərgiz muradə, vermədin heç bir səmər.
Qəzəl 395Nə deyib, neyləmişik, nə eşidib gördün, yar,Ki, kəsib mehrini, etdin bizi sən qəhrə düçar?
Qəzəl 396Əgər sən həmnişin olsan gözəllərlə, könül, bir dəmUnutma kim, gələr hicran dəmi, eyşin olar bərhəm.
Qəzəl 397Yoxdur ay üzlüm kimi mavi səmadə bir qəmər,Yoxdur alnında qara məhparə, ay varsa əgər.
Qəzəl 398Könüldə gizli olan dərd odum alışmış əgər,Nə xoş ki, eşq nihalım gül açdı, verdi səmər.
Qəzəl 399Mənəm şeydası ol mahın, o məndən bir xəbər tutmaz,Saqınmaz tiri-ahimdən ki, qarşımda süpər tutmaz.
Qəzəl 400Ey sayə, mən tək gəzmədin səhraları avarə sən,Yox taqətin tənhalığa, möhtacsan bir yarə sən.
Qəzəl 401Zülmət gecədə bizlərə rəhm eyləmədin, yar,Məhşər gününə etməmisən sən məgər iqrar?
Qəzəl 402Hər gecə-gündüz könüldə, aylar, illər dildəsən,Sən mənim qəlbimdəsən, olsan əgər qafil də sən.
Qəzəl 403Göz yaşım ətrafıma dərya kimi çəkmiş hasar,Nə yerim var qalmağa, nə qaçmağa bir çarə var.
Qəzəl 404Yusif hüsnündən utandı, mənzili çah oldu, çah,Hüsndə yoxdur tayın aləmdə, ey rüxsarı mah!
Qəzəl 405Bəsindir, ey fələk, etdin zəbunü xar məni,Büküb də qəddimi qıldın qəmə düçar məni.
Qəzəl 406Bir baxışla qıymadın xoşhal ola bu binəva,Vurmadın, ta rahət olsun, cisminə tiri-bəla.
Qəzəl 407Ey könül, vəsf eylədin dilbərləri bunca, yetər!Gah günəş adlandı şerində gözəl, gahi qəmər.
Qəzəl 408Dedin ki, əhli-vəfayə cəfa sən etməyəsən,Yaman olar, bu xoş əhdə vəfa sən etməyəsən.
Qəzəl 409Bu diyar içrə mənə nə yar, nə qəmxar var,Heç nəyəm, bir kəs mənə qılmaz cahanda etibar.
Qəzəl 410Ləlində həyat suyu rəvandır,Eşqinlə həyat cavidandır.
Qəsidə 1Bu vəfasız dəhrdə biz dərdə olduq mübtəla,Dərdə adət etmişik, axtarmarıq hərgiz dəva.
Qəsidə 2Mənəm ki, görməmişəm əhli-ruzigarda vəfa,Nəsib olub mənə min dürlü dərd, cövr, cəfa,
Qəsidə 3Dərgəhindən özgə yox dərd əhlinə darüş-şəfa,Kim şəfa tapmazsa ondan, dərdinə olmaz dəva.
Qəsidə 4Ey Kərbəla möhnətsərası sakini, səlam!Ey Kərbəla möhtacı və giriftarı, səlam!
Qəsidə 5کشید شاهد گل را صبا ز چهره نقابنقاب روی زمین گشت سبزه سیراب
Qəsidə 6Gözdə rüxsarın durur, könlümdə mehrin hər qədər,Könlüm olmuş həm əsiri, gözlərim qan-yaş tökər.
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.