Xaqani Şirvani: Səlcuq dövrü
Sənin eşqin xırda-xırda nəfəsimi kəsdi, yar!Öz ahımla öz sinəmdə açdı dərin yaralar.
Qəzəl 74سر و زر کو که منت یارم جستفرصت آمدنت یارم جست
Qəzəl 75یارب آن خال بر آن لب چه خوش استبر هلالش نُقَط از شب چه خوش است
Qəzəl 76Eşqində, ey gözəl, rahat olmaq həramdır,Eşqin odunda yanmayan hər kimsə xamdır.
Qəzəl 77به جائی رسید عشق که بر جای جان نشستسلامت کرانه کرد، خود اندر میان نشست
Qəzəl 78Könüldə aşiyan etmiş xəyalın,Verib can, istərəm bəzmi-vüsalın.
Qəzəl 79هر که به سودای چون تو یار بپرداختهمتش از بند روزگار بپرداخت
Qəzəl 80Eşqin dənizində boğulub könlüm, əzadır,Dinlə bu həqqiqi sözü, zəni etmə riyadır!
Qəzəl 81بگشا نقاب رخ که ز ره بر در آیمتبربند عقد در که کنون در بر آیمت
Qəzəl 82Sevdanın bayrağı alidir, ali,Səbrimin kisəsi qalıbdır xali.
Qəzəl 83فلک در نیکوئی انصاف دادتسرِ گردنکشان گردن نهادت
Qəzəl 84بتی کز طرف شب مه را وطن ساختز سنبل سایبان بر یاسمن ساخت
Qəzəl 85آنها که محققان راهنددر مسند فقر پادشاهند
Qəzəl 86با او دلم به مهر و محبت نشانه بودسیمرغ وصل را دل و جان آشیانه بود
Qəzəl 87طریق عشق رهبر برنتابدجفای دوست داور برنتابد
Qəzəl 88Eşqin ilə, dilbərim, bax, əql sərgərdan qalıb,Görcəyin gül çöhrəni, can gözləri heyran qalıb.
Qəzəl 89دل کشید آخر عنان چون مرد میدانت نبودصبر پی گم کرد چون همدست دستانت نبود
Qəzəl 90دولتِ عشقِ تو آمد عالمِ جان تازه کردعقل، کافر بود آن رُخ دید و ایمان تازه کرد
Qəzəl 91دل پیش خیال تو صد دیده برافشانددر پای تو هر ساعت جانی دگر افشاند
Qəzəl 92Hüsnünün yüzdən birinə malik olmaz novbahar,Sən qədər zülm etməmiş məzlumlara bu ruzigar.
Qəzəl 93Keçmiş gecə, ol yarə isitmə əsər etdi,Göndərdi dalımca, gecə vaxtı xəbər etdi.
Qəzəl 94Hər kirpiyi sinəmə bir təzə peykan atar,Oxlar sınar qəlbimdə, ciyərimdən qan atar.
Qəzəl 95عذر از که توان خواست که دلبر نپذیردافغان چه توان کرد که داور نپذیرد
Qəzəl 96عشق تو چون درآید شور از جهان برآیددلها در آتش افتد دود از میان برآید
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.