Sovet dövrü
Ozanlar yurda bağlı insanlar, ey dost,Gözəl konuşmalıdır ozanlar, ey dost!
Gözlər və sözlərSən baxa bilmirsən mənim üzümə,Sən baxa bilmirsən mənim gözümə.
Açın qapıları, açın taybatayAçın qapıları, açın taybatay,Buraxın otağa gələn səhəri.
Yenə gəldim QarabağaYenə gəldim Qarabağa,Dağı mənim, düzü mənim,
Əl eləyir uzaqlarƏl eləyir uzaqlar,Görmədiyim torpaqlar.
Yolda açdım səhəriYolda açdım səhəri,Üfüq üzümə güldü.
Göy dənizdə söndü fanarGöy dənizdə söndü fanar,Söndü yenə yanmaq üçün.
AnaAnam Suğranın əziz xatirəsinə*Məzarının başından
Kədərim - sevincimMənim bircə balam, mənim tək qızım!Odur, böyüyürsən sən yavaş-yavaş,
VətənMən gözümü bu torpaqda açmışam,Mənim dilim bu torpaqda söz tutub,
Gedən yerim olaydıYuxum ərşə çəkiləydi.Dan yeri -
Anam haqqında şeirlər1. An - min ilAnam öldü!
Ağıl - gözYerin layları kimi,Göyün qatları kimi
Yox, düşmürəm, qalxıramƏn uca mərtəbədə yaşayırsan...Çox gözəl.
QalileyDedi: - Yer fırlanır... inanmadılar.Onlar ona güldü, o da onlara.
SürətBir zaman vardı,Verst ağaclarını saya-saya,
Dodaqda gəzKönül, dolan el-obanı,O dağda gəz, bu dağda gəz.
Bu qədər saldı məni həsrət, amandan-amanaBu qədər saldı məni həsrət, amandan-amanaKönlüm axırda mənim düşdü gümandan-gümana.
EhsanlarımızSəndən, ay Kirpi dayı, var yeni bir xahişimizSən əgər mərhəmət etsən, düzələr hər işimiz.
Savadsız xanəndələrəXanəndəsən, oğlan, avazın yaxşı avazdır,Hərçənd ki, elmin, biliyin bir qədər azdır.
GöygölÇiskinli bir gündə gəldim bu yerə,Dumanda görünməz – dumandı Göygöl.
Naməlum qəhrəmanSən dəniz qoynunda, dəzgah dalındaTarlada, zavodda... hər yerdə varsan.
Uşaq səsləriMən bir uşaq tanıyırdım, dəcəl bir uşaq,Xəyalının quş qanadı, yel atı vardı.
Sən getdinSən mənim yazıma birinci yağış,Sən mənim qışıma sonuncu qardın.
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.