Sovet dövrü
Mən könlümü təzəcə eşqə düşənlər kimiPıçıldamaq istərəm – eşidilməsin səsim.
Dedilər Kür quruyurDedilər quruyur mənim Kür çayım,Yerimdə quruyub qaldım, a dostlar.
Desələr səfərə çıxmaq gərəkdirDesələr səfərə çıxmaq gərəkdirƏn uzaq səfərə məni göndərin.
Oğul– Görəsən bu uşaq harada qaldı?Arvad cavab əvəzinə köksünü ötürdü. Fərrux yorğanı üstündən atıb dikəldi. Ayaqlarını çarpayıdan salladı. Xeyli sükutdan sonra üzünü yanında uzanmış arvadına tutdu:
Gəl, AzərimSənin yerin xəstəxana,Mənimki boşluq,
SevirəmSəhərdən bəridirTelefonçu qız
Habil segahıKəmanə kamana toxunan zamanTufanmı hayqırdı, selmi çağladı?
Mənim şeirimƏbədi bir od kimi öz içindən közəribHey yanır şeirim mənim.
Sevə bilərimsə...Ancaq məhəbbətçün yaranmışam mən,Alammaz əlimdən bu haqqı kimsə.
NekroloqNekroloq - bir həyatın son nidası,- son səsi,Bir mənalı həyatın ən qısa mənzərəsi.
Ürəkdəki "saatlar"Dünya,bu qoca dünya
Paslı qılıncHakimin qərarı qətidir demək!– Qanun yazdığını yazıbdır o da!
QocaƏkdiyi çiçəklər göyərirhər bahar gələndə,
İnamQoru eşqimizi, böhtandan qoru,Məhəbbət bulaqsa, böhtan da lildir.
DemədimMən sənə heç vaxt«Sevirəm» demədim.
Gecə, dəniz...Bir sən, bir mən,Bir də dəniz
Bacım Gülsümə məktubNecə yad görürəm doğma yerləri...İlk dəfə qarşıma çıxmadı anam.
Ana yaşıDaha gəlməyəcək anamın səsi,Mənə də taleyin yumruğu dəydi.
Bülbülün səsiSanki onuQarlı dağlardan,
QızlarEşqiniz olmasın çürük sap kimi,Əllərdə gəzməyin bir kitab kimi.
Mən kiməmI**Mən ayaq açıb anamın yanından
Şair ölümünə mən inanmıramBir duma təkləndi, bir şam qaraldı,Bir dalğa qıy çəkib itdi dənizdə.
Bir nəsil qocalsam daBabayam!Nə uzun ağ saqqalım var,
Yoxluqla tanışlığımİki dəfə sağa,bir dəfə sola burulub getdim.
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.