Sovet dövrü
Baxıram Xəzərə mən dönə-dönə,Göz də heyran olur, könül də heyran.
DağlarınYenə də gül açdı cığırlar, yollar,Başlandı söhbəti, sözü dağların.
Bacarsan...Bacarsan baharı əylə,Payz özü gələcəkdir.
Könlüm istərKönlüm istər bir yol salam,Yenə ellərdən-ellərə.
Bağların bar vaxtı gəlYazda gələ bilmədin,Bağların bar vaxtı gəl.
Bu ömür yolunda zarafat olmazBir odlu nəfəssən neyi dindirən,Bəs nədən könlümü dindirməyirsən.
Sına məniHamar deyil ömrün yolu bilirəm,Bu yollarda sına məni, sına sən.
Baharın sorağında...Yamanca tələsir günlərim mənim,Mənsə yoxuşları çətin qalxıram.
Səsimə səs verər...Ömrün yollarında yoxuşlar olar,Əsla qorxutmayır yoxuşlar məni.
Ayrıla bilmərəmGah şəfəq düşübdür üstümə, gah çən,Bir sözdən ürəyim sınıbdır bəzən.
Mən kiməmMən kiməm, arzusu şirin bir ana,Yanar çıraq-çıraq yolumda arzum.
Qızıl rəngli səhərlərimHər gün məni oyadarlarQızıl rəngli səhərlərim.
ÇağırXalq şairi Süleyman Rüstəmə*Nə zaman ki, könlün düşdü tufana,
Axıb gedən günlərimizÖlüm sahili yox, dəniz,Sularını bölənmi var?!
ƏrdəmlilərSöz almayaq nə ərəbdən, nə farsdan,Yetər bizə aydan arı dilimiz.
Bir rəzalət var, oğul, daima nadanlıqdaBir rəzalət var, oğul, daima nadanlıqda,Qoyma nadanlığı vicdanına bir anlıq da!
BizAnadan olmaya bilərdik biz,Nə yaşardıq, nə də ölərdik biz,
ÜzüntüNə qədər canlıydı o səmavi tül,Duydum o şəfəqli üzün tülüymüş.
Gülləri də gözlərimlə öpürəmO ümidlə soyuyubdu haçandı,Zirvəmizi asta-asta qar alar.
Qopuz səsi, şaman duasıDağlıq Altay şairi Diman Biləkova*Oxuduğun bu mahnı
Ürəyin möcüzəsiİnanıram möcüzənin olacağınaYerdən gələn, göydən gələn sirrin səsinə,
Çalmasında qızıl ulduz gəldi Nizami1941-ci il oktyabrın 10-da Leninqradın elm və yazıçı ictimaiyyəti böyük Azərbaycan şairi Nizaminin 800 illiyini qeyd etmişdir. Nizaminin yubileyini keçirməyə Elmlər Akademiyasının, Ermitajın, universitetin, Yazıçılar ittifaqının, rus muzeyinin nümayəndələri toplaşmışdılar.*“Mühasirə günləri” xronikasından.*
Ləzzəti - ağrısıGülün ləçəyində od varaq-varaq,Bilmirik hardandır bu rəng, bu ətir.
Namus qaçağıO dayandı. Nəfəsini dərib şaxtadan qıpqırmızı olmuş əllərini hovxurdu. Ağzından, burnundan çıxan isti nəfəs dağ çəni kimi ətrafa yayıldı. Dönüb aşağı, dərədəki kəndə baxdı. Yastı-yapalaq evlər qarın altında qalmışdı. Bacalardan qalxan şəffaf-maviyə çalan tüstülər havada laylanmışdı. Hər yer ağ örtüyə bürünmüşdü. Yol-iz çoxdan itmişdi. Dağlara bu il yaman qar düşmüşdü.Onun toyu idi. Bu axşam mağar başlamalı idi. Samanlığı süpürüb təmizləmişdilər. Döşəməyə ot sərib üstünə kilim salmışdılar. Pərdilərdən otuzluq lampalar asılmışdı. Bacaları basdırıb peçləri qalamışdılar ki, içəri isti olsun.
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.