Ana və körpə

Yay günü... Yol üstü... Ağac kölgəsi...Kölgədə bir gəlin oturmuş yalqız;

Səməd Vurğun1 dəq
Məktəb şərqisi

Məktəb, məktəb, nə dilgüşasən,Cənnət, cənnət desəm səzasən.

Mirzə Ələkbər Sabir1 dəq
Məktəbə tərğib

Mənim bağım, baharım!Fikri işıqlı oğlum!

Mirzə Ələkbər Sabir1 dəq
Kələkbaz Albert

Lerqo bez fabrikasında fəhləlik edirdi. Qaniçən faşistlərə qarşı onda dərin bir kin var idi. Faşistlərlə vuruşma başlar-başlamaz Lerqo öz arvadı ilə bərabər cəbhəyə getdi; on altı yaşında oğlu Alberti öz yaxın qonşusu və səmimi dostu olan Albaressaya tapşırdı.Albert ağıllı, ürəkli və mətanətli bir çocuq idi. O, bilmədiyi şeyləri soruşub öyrənmək istəyər və gördüyü maraqlı hadisələri özünəməxsus dadlı bir dil ilə, qonşusu Albarasseya nağıl edərdi. Albaressa onu öz nəvəsi kimi sevərdi.

Abdulla Şaiq16 dəq
İki yoldaş

Nizaminin atası Böyük Vətən müharibəsi günlərində əsgər getmişdi. Əvvəlləri hər ay məktub göndərirdi. Məktublarında cəbhə həyatından, döyüş səhnələrindən, oradakı dostlarından yazır, evdəkilərin halını soruşurdu. Bir məktubunda da yazırdı ki, son döyüşlərdən birində qəhrəmanlıq göstərib, onu “Şərəf nişanı” ordeni ilə təltif ediblər. Hətta o zərfin içində döşündə “Şərəf nişanı” ordeni olan şəklini də göndərmişdi.Son məktubundan üç-dörd ay keçdi, ancaq Nizaminin atasından nə məktub gəldi, nə də bir xəbər. Nazim və anası hər gün həyəcan içində məktub gözləyirdilər.

Abdulla Şaiq2 dəq
Lovğa ovçu

Salman adlı bir ovçu var idi. Ovçular bir yerə toplananda Salman öz ovçuluq məharətindən uzun-uzadı danışır və onların yanında öyünürdü. Yoldaşları ona çox zaman dodaqaltı gülüb bir söz demirdilər.Bir gün iki ovçu, Heydər ilə Atakişi dovşan ovuna çıxmışdılar. Xeyli axtarışdan sonra qarşılarına zorba bir dovşan çıxdı. Heydər fürsəti fota verməyib cəld dovşanı nişan aldı. Atəşin açılması ilə dovşanın səndələyib yerə yıxılması bir oldu. Dovşanı götürüb getmək istərkən gördülər ki, budur, uzaqdan ovçu Salman gəlir. Atakişi gülə-gülə Heydərə baxdı:

Abdulla Şaiq1 dəq
Sözün qiyməti

NağılVarlı bir tacirini üç oğlu varmış. Tacir kiçik oğlunu hamısından çox istəyirdi. Böyük qardaşlar paxıllıq edib deyirdilər: “Atamız onu görəsən nəyə görə bizdən çox istəyir? Onun bizdən nəyi artıqdır?”

Abdulla Şaiq1 dəq
Uşaq və dovşan

U ş a q– Dovşan, dovşan, a dovşan!

Abdulla Şaiq1 dəq
Tülkü və xoruz

Qışda bir ay qar, boranVerməmiş idi aman.

Abdulla Şaiq2 dəq
Ata-oğul

Başı papaqlı ata,Çuxa, başmaqlı ata,

Abdulla Şaiq1 dəq
Bilik

Bilikdəndir hər zəfər,Ondan doğar şən səhər.

Abdulla Şaiq1 dəq
Çocuq və qaya

Bir qayaya çıxmış idi bir çocuq,Gördü qayanın içi oyuq-oyuq.

Abdulla Şaiq1 dəq
Hekayə

Eşitdim, bir yoxsul ciyər qaniləKöhnə bir əşrəfi keçirdi ələ.

Abdulla Şaiq2 dəq
Kəndli və ilan

Gəldi bir kəndlinin yanına ilan.Dedi: “Bundan sonra mənə gəl inan.

Abdulla Şaiq1 dəq
İsgəndər və filosof Diojen

Qoşunla keçərkən rumlu İsgəndər,Ona söylədilər: “Ey, böyük qeysər!

Abdulla Şaiq1 dəq
Türk teatr məktəbi

1Məktəbin açılışı və onu doğuran səbəblər

Cəfər Cabbarlı16 dəq
Dərs səhəri

Hələ səhər açılmamış, günəşdən qabaq,Yatağından tezcə qalxan uşağa bir bax,

Zeynal Cabbarzadə1 dəq
Uşaqlara

Bir qız uşağından söyləyim sizəÜç gündür sifəti getmir gözümdən.

Zeynal Cabbarzadə2 dəq
Ceyran qızıma

Dostum, bəstəkar*Emin Mahmudovun qızına*

Zeynal Cabbarzadə1 dəq
Oğluma

Bir ay tamam olmamış göz açdığın həyata,Sifətində gülümsər bir bahar görürəm mən.

Zeynal Cabbarzadə1 dəq
Sizin səsiniz

İki ay dalbadal günlər ötüşdü,Qapımı əlimlə açdım, bağladım.

Zeynal Cabbarzadə2 dəq
Əli gülsün!

Oğlumun Əlidir adı.Evimizin ilk övladı

Zeynal Cabbarzadə1 dəq
Tapmacalar

Çöldə, düzdə qaçaram,Hər qapını açaram.

Zeynal Cabbarzadə3 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.