Qəzəl
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Faş qıldın qəmim, ey dideyi-xunbar, mənim!Eylədin mərdümə nəm olduğun izhar mənim.
Her gişi ne çekdügini bilür özi hâliyleHer gişi ne çekdügini bilür özi hâliyleSor hâline her gice hâlümi hayâliyle
Qəzəl 309بیمن دولت محبوب عاقبت محموددر فسانه ببست و سر قرابه گشود
Qəzəl 1262افسر زرین سر آزاده را در کار نیستنقش عیب کاسه چینی است چون مودار نیست
Hər hübabi-əşkimə bir əks salmış peykərimHər hübabi-əşkimə bir əks salmış peykərim,Şahi-mülki-möhnətəm, tutmuş cahani ləşkərim.
Şehâ bize nazar kılgıl ki dervîşî vü dervîşânŞehâ bize nazar kılgıl ki dervîşî vü dervîşânBu âhumdan hazer kılgıl ki dervîşî vü dervîşân
Qəzəl 334گاهی درون پرده عزت نهان شودگاهی هزار پرده بدرد،عیان شود
Qəzəl 1287درگذر زین خاکدان، گرد سپاهی بیش نیستبرشکن افلاک را، طرف کلاهی بیش نیست
Həzər qıl ah odundan, cövrünü üşşaqə az eyləHəzər qıl ah odundan, cövrünü üşşaqə az eylə,Xəsü xaşaki yaqma, şö’ləsindən ehtiraz eylə!
Hufte gözün içün şehâ bî-hâb gözlerümHufte gözün içün şehâ bî-hâb gözlerümPiste lebün içün şehâ unnâb gözlerüm
Qəzəl 339منم و چشم رمد دیده و نور خورشیدبتور روشن،بهمه حال، مرا چشم امید
Qəzəl 1308دلبر از دل نیست غافل، دل اگر آگاه نیستشاه با تخت است دایم، تخت اگر با شاه نیست
Xoş ol zaman ki, hərimi-vüsalə məhrəm idimXoş ol zaman ki, hərimi-vüsalə məhrəm idim,Nə mübtəlayi-bəla, müğəyyədi-ğəm idim.
Yanam bu cihânda leb-i hayvânına teşneYanam bu cihânda leb-i hayvânına teşneZî cânına toymış kim ola kanına teşne
Qəzəl 350موسی بکوه طور بنور عیان رسیدتوفیق وصل یار عنان در عنان رسید
Qəzəl 1317غیر حسرت رزق من زان حسن بی اندازه نیستفتح باب من ازین میخانه جز خمیازه نیست
Ləbin rəşki mizacın təlx qıldı badeyi-nabınLəbin rəşki mizacın təlx qıldı badeyi-nabın,Qaşın meyli üzini qiblədən döndərdi mehrabın.
Zülfüne düşen elbette güm-râh olısardurZülfüne düşen elbette güm-râh olısardurİşi dün ü gün nâleyile âh olısardur
Qəzəl 351دل ز داروخانه دردت دوا دارد امیدچشم جان از خاک پایت توتیا دارد امید
Qəzəl 1323عشق را دارالامانی چون دل دیوانه نیستگنج را بر دل غبار از صحبت ویرانه نیست
Tərəşşüh qəbrimin daşından etmiş çeşmimin yaşiTərəşşüh qəbrimin daşından etmiş çeşmimin yaşi,Xəyal eylər görən kim, lə’ldəndir qəbrimin daşi.
Seher bize gel iy cân hayâtı seherün senSeher bize gel iy cân hayâtı seherün senGören görmeyene kim sıfâtı kamerün sen
Qəzəl 352هر کرا جرعه می داد بسر گردانیدهر کرا داد قدح زیر و زبر گردانید
Qəzəl 1325بی تو امشب هر سر مویم جدا فریاد داشتهر رگم در آستین صد نشتر فولاد داشت
Qəd ənarəl-eşqə-lil-üşşaqi minhacəl-hüdaQəd ənarəl-eşqə-lil-üşşaqi minhacəl hüda!Saliki-rahi-həqiqət eşqə eylər iqtida.
Şunlar ki hezârân kan ile câna irerlerŞunlar ki hezârân kan ile câna irerlerOl câna irürince cânı câna irerler
Qəzəl 354دلم از قصه هجران چه گوید؟ازین هجران بی پایان چه گوید؟
Qəzəl 1330یاد ایامی که دریای مروت جوش داشتهر صدف یک دامن گوهر، طراز گوش داشت
Budur fərqi, könül, məhşər gününün ruzi-hicrandanBudur fərqi, könül, məhşər gününün ruzi-hicrandanKim, ol can döndərər cismə, bu cismi ayırar candan.
İ zülfün turrası perr-i ebâbilİ zülfün turrası perr-i ebâbilZenahdânuna kuldur çâh-ı bâbil