Qəzəl
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
آن مرغ بلند آشیانهچون کرد هوای دام و دانه
Qəzəl 139نکرد از لابه ای بیمهر اگر خوی تو تغییریبسازم من بخویت هین بکش زارم بشمشیری
Qəzəl 125شکفتهام به تماشای چشم شهلاییکه جز به چشم دلش نشکفد تماشایی
Ey könül, yar vəslini qoyma ki, yar əldən gedərEy könül, yar vəslini qoyma ki, yar əldən gedər,Sən bu işdə qılma təqsir, ixtiyar əldən gedər.
Qəzəl 1013گر نباشد حسن معنی، خط زیبا هم خوش استگر زبان گویا نباشد، دست گویا هم خوش است
Qəzəl 151Şövqi-ləlin könlümü hər ləhzə pürxun eyləyər,Surəti-halım ürək qanı digərgün eyləyər.
Işk ile ışkı içinde gönülüm âvâredürIşk ile ışkı içinde gönülüm âvâredürBaşdan ayağa değin yürek yolma pâredür
Qəzəl 293در هوایت عاشقان مستمندروز و شب مدهوش و مست حیرتند
Vəh ki, bir namehriban dildarı sevdim aqibətVəh ki, bir namehriban dildarı sevdim aqibət,Munca gəzdüm, bir vəfasız yarı sevdim aqibət.
Qəzəl 44فتنه از بالای تو بالا گرفتشهر از آن رفتار خوش غوغا گرفت
Vəslində idim möhnəti-hicranı bilirdimVəslində idim möhnəti-hicranı bilirdim,Cənnətdə ikən atəşi-niyranı bilirdim.
Vəslin əcəb nə candır kim, canımış bəhasıVəslin əcəb nə candır kim, canımış bəhası,Üzün nə nurimiş gör kim, göz qıpar ziyası.
Qəzəl 163مرا آن لبت خندان تازهبتن هردم فرستد جان تازه
Qəzəl 141در خاطر منی و به دل تیغ میزنیخوش میکنی به دوستی ای شوخ دشمنی
Qəzəl 126بزن که سوز دل من به ساز میگوییز ساز دل چه شنیدی که باز میگویی
Ərzə yazdım mən sənə, ey şah xubanım, mədəd!Ərzə yazdım mən sənə, ey şah xubanım, mədəd!Ərzi-halım sən bilirsən dinü imanım, mədəd!
Qəzəl 1027از تن خاکی به جد و جهد رستن مشکل استرشته جان را به زور خود گسستن مشکل است
Qəzəl 164Çıxsa can qaytarar ətrin, gözəlim, can bədənə,Ölünü zövqi-kəlamın gətirər nitqə yenə.
Zihî rüsvâ-yı ışk oldı şehâ dilZihî rüsvâ-yı ışk oldı şehâ dilZihî düşdi zenahda bir çehe dil
Qəzəl 305خرده بینان طریقت همه صرافانندکه بیک جو درم ناسره را نستانند
Getdilər əhbabü mən miskini giryan qıldılarGetdilər əhbabü mən miskini giryan qıldılar,Atəşi-həsrət bilə bağrımı büryan qıldılar.
Qəzəl 48چون کرد دیگر آن بت چابک سوار کوچآرام کرد از دل و صبر و قرار کوچ
Çəkmişdi qətlim etməyə yüz tir, gözlərinÇəkmişdi qətlim etməyə yüz tir, gözlərin,Zalım, nə oldu eylədi təxir, gözlərin?
Afitabın tələtindən mahi-taban ru tutarAfitabın tələtindən mahi-taban ru tutar,Çini-zülfündən Xətada nafeyi-ahu tutar.
Qəzəl 167زد حلقه دوش بر دل ما یار معنویگفتم که کیست گفت که در باز کن توی
Qəzəl 6نفس بازپسین است ز هجرت جان رامژده ای بخت که شد عمر به سر هجران را
Qəzəl 137زلف او برده قرار خاطر از من یادگاریمن هم از آن زلف دارم یادگاری بیقراری
Getdi ol məhru yanımdan, yüz cəfa qaldı manaGetdi ol məhru yanımdan, yüz cəfa qaldı mana,Cövr bilmən, kim, bəlayi-müntəha qaldı mana.
Qəzəl 1092افسر سر گرمی مهر از فروغ جام اوستخرده انجم سپند روی آتش فام اوست
Qəzəl 166Öldürür şadlıq məni təndən əgər peykan çıxa,Bəlkə bu peykan ilə birgə bədəndən can çıxa,