Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
آنکو به روز مهتری از دوستان گردد بریناآدمی گر بشمری اندر شمار آدمش
Qəzəl 49ماندم به چمن شب شد و مهتاب برآمدسیمای شب آغشته به سیماب برآمد
Cavabİranda Azərbaycan xalqının milli varlığını danan, xalqımızı farslardan dönmə hesab edən "alimlər" peyda olmuşlar. Bunlardan biri də milliyyətcə azərbaycanlı olan Yəhya Zəkadır.*Özgə qapısına daş atan – azğın,
SirdaşYad yer, qarlı şəhər,hər yan duman, sis...
Biz də xanədanə gedər der idikBiz də xanədanə gedər der idik,Mehman canlar, bizə səfa gəldiniz.
AçılmışPərimin bağmda seyran eylədim,Sanasan bağçada güllər açılmış.
ŞöhrətAdam var şan-şöhrət qonaqlığında,Elə məst olur ki, ayılmır qəti.
GülnazYeni on dörd yaşa girmişdi bu yazSarışın, nəşəli, xırçın Gülnaz.
Səhv düşəndə yerimizDuman dağı dolanar,Qiyamət olar.
Ürəyimdə bir Qarabağ qəmi varÜrəyimdə bir həsrətin qəmi var,Elə qəmdir, heç bir qəmə bənzəməz.
YeridiMin üc yüz otuz beşdə,Tərk oldu Niqalay hanı?
Birdən-birəZaman-zaman yığdığımızTalan oldu birdən-birə,
Bu yoldaÖlümün gözünün içinə baxıb,Sonra bir şam kimi sönəcəyəm mən.
Dilbəri-hürriyyətəA sevdiyim, aç bir niqab üzündən,Məcnun tək Leylaları divanə qıl!
ÜstünəBax, dəyənəklə gəlmişəm indi Babanın üstünə;Pərdə çəkir neçin belə yaxşı-yamanın üstünə!?
Özü duyaydı ki, ürəyimdədirÖzü duyaydı ki, ürəyimdədir,Yanaydı verdiyi hicran içində.
Baharın sorağında...Yamanca tələsir günlərim mənim,Mənsə yoxuşları çətin qalxıram.
VətənimBiri vətənə canım dedi,Biri gözüm dedi,
QurbanlıqGənc azərbaycanlı yazıçı*Səməd Behrəngi Arazda üzərkən boğuldu.*
Məşvərətin şərtləriMəna gülşəninin ustadı yenə,Belə güllər səpdi öz gülşəninə:
Bu daqalGözdə cadugərlik, xalda fitnəlik,Canım üzdü, zülfi-ənbər bu daqal,
Bir el aşığının dedikləri(Qubada bir gün)*Günəş süzgün tellərini yığınca dağlar ardı,
Bu yandadıGedər ikən bu ümmana tuş oldum,Bəhrlər çalxanır, göl bu yandadı.
SanıncaSəxavətsiz dövlət nəyə gərəkdir?Əgər yığsan bu dünyanın sanınca.
AzərbaycanQabağımda Qara dəniz,Ürəyimdə dəli Xəzər;
MənSəyyad oldum, səhra gəzdim,Tor qurdum tərlana mən.
Yaltadan məktubSevgilim, yağışlı bir yaz günüdür,Tutmuş hər tərəfi yenə çən, duman.
Mən bilmirəm kimə deyim dərdimiMən yazığın qəm doludu sinəsi,Mən bilmirəm, kimə deyim dərdimi?
«Şərqi-Rus» qəzetinəGözüm, dur xabi-qəflətdən, çıxıb gün aşikar oldu,Bəhəmdulla şəbi-yəlda gedib nisfi nahar oldu!
Bən istərim kiBən istərim ki, gözəllər, bütün gözəlliklərUzaq-uzaq, pək uzaq bir üfüqdə əylənsin.