Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Yoxdur ay üzlüm kimi mavi səmadə bir qəmər,Yoxdur alnında qara məhparə, ay varsa əgər.
Cami-Cəm, fəsil 62Özün əkdiyinə, ey ata, inan,Yaxşı olar özün olasan bağban.
Niçe firâkun ile cân bu oda yana gönülNiçe firâkun ile cân bu oda yana gönülBu derd ü hasret ile hele irdi câna gönül
Qəzəl 542ناوک غمزه می زند بر دل من نگار منصد پی اگر جفا کند، صدق و صفاست کار من
Qəzəl 175ای ز رخسارت الی الرحمن ذوالعرش السبیلان حیا فی هواها کل من کان القتیل
QucaqlaşmalıDərddən uzaq insandan uzaqlaşmalı insan,Dərd anlayan insanla qucaqlaşmalı insan.
Yadə saldıqda səni, dideyi-xunbar ağlarYadə saldıqda səni, dideyi-xunbar ağlar,Yar hicrin çəkən, əlbəttə ki, naçar ağlar,
Qəsidə 125ربود جان و دل من بزلف غالیه فامبتی که بوی دهد زلف او بغالیه وام
Qəsidə 21Vəslində könlümüz sənəma, tapmasa aman,Canan, könlümüzdə fəraqın qoyarmı can?
Gözəlim, varmı bir aşiq sənə məndən qeyri?Gözəlim, varmı bir aşiq sənə məndən qeyri?Ölərəm, baxsam əgər bir gülə səndən qeyri!
BağışlaŞair, vətənə, xalqa gülüstanı bağışla,Dildarına, gəl, bu yeni dastanı bağışla.
Rübai 156Duzsan, elə bil, tamam lətafətsən sən.Tər gül kimisən, bütün təravətsən sən.
Sirlər xəzinəsi, fəsil 22Sən, ey yaranmışlara öz ağlıyla hökmüran!Taclılara ayağı ən nadir bir dürr olan!
Qəzəl 154کار خود را ما به لطف کارساز انداختیمتا نظر بر چهره آن دلنواز انداختیم
Rübai 83ترکم چو کمان ابروان کرد به زهتیر مژه انداخت از آن بر که و مه
Qaç, at basdı! ("Qaç, oğlan! Qaç, at basdı! millət gəlir!")Qaç, oğlan! Qaç, at basdı! Millət gəlir!Ötüşdən çıxan bir cəmaət gəlir!
Qəzəl 131سخت ای لعبت شیرین همه جا رو شدهایعهد دیرینه نپای و گله نشنو شدهای
Sevgi nəğməsiBir sevgi nəğməsi yaradım deyə,Bu axşam bulanıb, duruluram mən.
ŞeirO axşam gəldim sizə,Nə hörmət etdin bizə?
Nazlı dilbər, bu gün gülşən seyrinəNazlı dilbər, bu gün gülşən seyrinə,Getdi, aparmadı üzülən məni,
BakıUzaq elli əziz dostum soruşdu:– Sizin Bakı söylə, necə şəhərdir?
GörəsənYoldaş yolda sınanır,qardaş yolda sınanır.
Könül kim, yar tiğindən bolub bir guşəsi parəKönül kim, yar tiğindən bolub bir guşəsi parə,Kəsilməz yardan yana gedər yalvarə-yalvarə.
Mən kiməmI**Mən ayaq açıb anamın yanından
Şaxtalı ünvanımızaMin şükürlər dilərəm Rəhmli Rəhmanımıza,Nəzərin saldı bu əhvali - pərişanımıza.
AlarBu dünyanı təcrübədən fəhm edən,Əşyan qurar, körpü salar, ad alar.
Səadətnamə, 6بر جُنَید ابلهی گرفت این دَقْکه چه داری دلیل هستی حق
Rübai 5نابرده به صبح در طلب شامی چندننهاده برون ز خویشتن گامی چند
GördümGedirdim güzarım düşdü bulağa,Ovçu bərəsində maralı gördüm.
El yaraşığıBütün günü kimdən soraq eylədim,Dedilər yaranıb el yaraşığı.