Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Yatma, dəxi gözlərini aç, a Babayi-Əmir!Təzə danosbaz çıxıb, qaç, a Babayi-Əmir!
Ayrılıq zamanındaAyrılıq zamanındaanladım ki, bir sözük,
Ay dost!Məni qınayırsan, deyirsən yetərGecəni gündüzə qatdığın sənin.
Gözlərin kim aşiqə məxmur şəklin göstərirGözlərin kim aşiqə məxmur şəklin göstərir,Əhli-fəqrə mərdümi, məğrur şəklin göstərir.
Kimlər sevinirDan yeri ölkəsin atəşdə yaxanAl Yunanıstanda deyirlər qan-qan!
Hayıf ki, yoxdur!Kür qırağının əcəb səyrəngahı var,Yaşılbaş sonası, hayıf ki, yoxdur!
Mən bir çinar ağacıydım...Mən bir çinar ağacıydım...Bu yerlərin qucağında –
Göl min il yaşadıGöl min il yaşadı səssiz-səmirsizNə bir bulaq gördü, nə də bir dəniz.
Qəzəl 403Kənara çəkmə üzündən ol ənbər əfşanı,Amandı, qırmagınan bu dili-pərişanı.
Qitə 113Ey xacə, Xaqaninin üzündən suyu tökmə!Töksən, bu su ömrünü zavala məhkum edər.
Qəzəl 371Lalə tək qəlbim mənim, ey nazənin, yüz parədir,Dağlayan hər parəni ol atəşin rüxsarədir.
Cami-Cəm, fəsil 91Ruh ilə ağıldan güc alar ürək,Bədənə güc verər su ilə çörək.
Ârif oldur ki bulımaz yâr katında öziniÂrif oldur ki bulımaz yâr katında öziniIşk bir bâzârdur ki anda satılmaz özini
Qəzəl 93بازم نمکی بر جگر ریش رسیدستصد گونه بلا بر من درویش رسیدست
Qəzəl 154رق منشور است انسان، رق نگرچشم جان بگشای و روی حق نگر
NəqqaşBir nəfər nəqqaş bir şəhərə getdi. Orada nəqqaşlıqdan əl çəkib,təbabət ağaz qıldı. Bir müddətdən sonra onun vətənindən bir şəxs o
Ulusuyla öyünənlər ulusuyla sevinərUlusuyla öyünənlər ulusuyla sevinər,Yurdunun carçısı yurddaşlara candan güvənər.
Tərkibbənd 5آن دلبری که خوبی بسیار یار اوستدردا که در دلم همه پیکار کار اوست
Qitə 65دین پناها! دم جانبخش ترانفس روح امین می گویم
Ürəyimdə o qədər sevgi varımdır VətənəÜrəyimdə o qədər sevgi varımdır Vətənə,Necə ki, bülbüli-şeyda olur aşiq çəmənə.
Bizimki tutmazDeyirsən dost olaq, tutar bizimki,Həyatdan kam alaq, tutar bizimki.
Rübai 166Yarımla o gün etdim əcəb bir söhbət,Doydunmu, – dedim, – məndən? O dedi: – Əlbət.
Xosrov və Şirin, fəsil 91Bir gün şah Şirinlə məclis qurmuşdu.Söhbət ədalətdən, bilikdən düşdü.
Qəzəl 156چون جام باده کوی مغان است مسکنمپاک است طینتم چه شد آلوده دامنم
Qəzəl 8بشنو حدیث یار ما از ما نه از اغیار ماشرح لب او میدهد شیرینی گفتار ما
İstiqbal bizimdir!Yetər, canım, çəkil get, etmə çox təbxiri-hürriyyət!Bizim qazqanda hərgiz oynamaz kəfgiri-hürriyyət!
Digər şeir 84پی تیر نگاهی چند گیرم دامنت زخمیکه آفتهاست در تأخیر و جان بر مرگ مستعجل
KüləklərDöy qapımı, döy qapımı, Müşfiq küləyi,Əli Kərim qasırğası, qır pəncərəmi.
Vaqif5 pərdəli 11 şəkilli mənzum dram***İştirak edənlər
Könül, baxa-baxa rüxi-zibayəKönül, baxa-baxa rüxi-zibayəGözündə qüvvəti-bəsər qalmamış.