Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Vəslə çatdıqsa, yenə qəmdən ürək şad olmayıb,Gəlsə də bayram, yenə bu tiflə imdad olmayıb.
Rübai 4Qəmin başdan-başa məni yandırdı,Dərd içrə şam kimi alovlandırdı.
Rübai 20Kim olmaz vəslinə sənin tələbkar?Kim görsə hüsnünü olmaz biqərar?
Qəzəl 257یار ز پیمان ما گر چه سری میکشدبار غمش را دلم بیجگری میکشد
Tenüm cân oldı çün câna irişdiTenüm cân oldı çün câna irişdiYine bu katre ummâna irişdi
Qəzəl 193بپیش مردم نادیده این سخن شینیستکه غیر دلبر ما در جهان دگر شی نیست
Qəzəl 227آن شهنشاهم که از نطق «هی العلیا»ی منما سوی الله نقطه ای آمد به زیر پای من
Rüxsarın açıb bülbülü şeyda elədin sənRüxsarın açıb bülbülü şeyda elədin sən,Bülbül nəzərində gülü rüsva elədin sən.
Köksündə açıb yaraKöksündə açıb yara,Ulu bir sənətkara,
Qitə 84به اورمزد و مه تیر ای امید کرامنبید خوردن بر خویشتن مدار حرام
Rübai 41دل بر سر کوی تست سرمست غمتتن همچو دل اوفتاده در شست غمت
Azad qadınGözəl desən gözələm mən, pəri desən pəriyəm,Məni sevən igidin mən sevimli dilbəriyəm.
Ucuz xatirələrYaxşı olar, olmasa bu sulu xatirələr,Uydurmayla, yalanla dopdolu xatirələr,
Rübai 71Əsmişdir o gün lalə, gül üstdən yellər,Torpaqda dünən bitirdi sünbül çöllər.
Sirlər xəzinəsi, fəsil 10Mən dünyanı bağlayan bu dairədə ancaq,Nöqtə düyünü kimi axırda oldum dustaq.
Qəzəl 230ای پادشاه خوبان سوی گدا نگاهیخوبان نگاه خود را سر میدهند گاهی
Qəzəl 44فتنه از بالای تو بالا گرفتشهر از آن رفتار خوش غوغا گرفت
Bəlayi-fəqrə düşdün, razı ol, biçarə, səbr eylə!Bəlayi-fəqrə düşdün, razı ol, biçarə, səbr eylə!Üzün oldisə gər külfət yanında qarə, səbr eylə!
Rübai 4حاشا که بچشم من شبی خواب آیدچون یادم از آن طرّۀ پرتاب آید
Ulama!Zülmət gecələrdə hürürsən, yetər!Hər daşı qurd-quldur görürsən, yetər!
RaportBakı mədən işçilərinəGİRİŞ
Bu dövri-fanidə beş gün kişininBu dövri-fanidə beş gün kişininBir yaxşı, vəfalı yarı gərəkdir.
1. HəsrətSəndən uzaq düşdüyüm günƏn dəhşətli bir gün idi.
Əli balaUğuruma gəlib çıxdım,sənə qurban, Əli bala.
Sərhəd boyuncaDağların dağ dərdi var –Qar altında üşüyər,
Cismimni zəifü natəvan qıldı fəraqCismimni zəifü natəvan qıldı fəraq,Canımnı ədəm sarı rəvan qıldı fəraq.
Əcdadı bilinmirBir tazə qurum qurduq, onun adı bilinmir,Gün qarə olan yerdə, balın dadı bilinmir.
Damı da yansınUçubdu könlümün dəri, divarı,Bir sütun vurgunan damı dayansın.
Kənzül-həqayiq, fəsil 27دو چشمست آدمی را بی ضرورتبرای دیدن معنی و صورت
ÖldürürDərdim çoxdu, dindirməyin, həzarat!Məni bir alagöz ceyran öldürür.