Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Bu gün bir ayrı cür hava çalırsan,Bəs, o sən deyildin, o sən deyildin?
Şeir yaxud merŞerin nə demək olduğunu qarelərimizin bilməyinə şəkk və şüb-həmiz yoxdur. İndi biz merin nə demək olduğunu bildirmək istəyirik.
Sənin nəyin varQəvaməssəltənəyə*Sən, ey alçaq xain, zülmkar Qəvam!
Xəzərə axşam düşürQaş qaralır, günəşin qürubuna az qalır,Sahil kimsəsizləşir, qumlar, üstə iz qalır.
Van Qoqun günəşiİrvinq Stonunun "Həyat təşnəsi" əsərini oxuyarkən...*Səhərdən axşamacan
Başımız üstündəBaşımız üstündəBuludsuz açıq səma
Öyrəşib bu qürbətə, oldum vətəndən bixəbərÖyrəşib bu qürbətə, oldum vətəndən bixəbər,Qəmlərə düşmüş könüldən getdi ümmidi-səhər.
Məndən salam deyin gözəl Təbrizə!Peyğam*Şəfəqlərdə uçan axşam quşları,
Təzkireyi-NəvvabHər səhər bad əsər ki, arizi-cananə dəyər,Toxunar sərvə gəhi, gah gülüstanə dəyər.
Günəşdən soruşdum: – Nədəndir, müdamGünəşdən soruşdum: – Nədəndir, müdamYanırsan tükənməz bir hərarətlə?
Qəzəl 1886Eşq dərdilə ölərsənsə, bu, dünyaya dəyər,Xızrın o, ömrünə, ya hökmi-Məsihayə dəyər.
Rübai 174Ey fələk, ayımı səfərdən döndər,Qoy yolda fıkrini dəyişsin dilbər.
Rübai 39Qəza etdi məni sənə giriftar,Məni heyran qoydu o ləb, o göftar.
Rübai 92جان از سر زلف دلپذیریت نرهدعقل ار خطر خط خطیرت نرهد
Göz cemâlün göricek olur karîrGöz cemâlün göricek olur karîrGöz ki görmeye cemâlüni karır
Qəzəl 267نه از خطاست که در ابروی تو چین باشدتو نازنینی و ناز تو نازنین باشد
Rübai 6بینی تو هیات الف دارد راستابروی تو لام الف بود از چپ و راست
Hekayət (var idi bir vəziri-dəryadil)Var idi bir vəziri-dəryadil,Elmi-rəmlü nüçumdə kamil.
Şairin yazdığınıŞair olan gerçəyi yalana yoza bilməz,Kədərə tutulunca sevincdən yaza bilməz,
Rübai 7ای شاه چو کردگار بگشاد ترادر ملک بقای جاودان داد ترا
Rübai 132کندم همه شب ریش ز عشقت تا تو!کافر شدی و نماند خونی با تو
Nə imişMollalar milləti gümrahə, demə, rəhbər imiş,Əhsən, əhsən, kişilər naibi-peyğəmbər imiş!
QorxmuramQorxmuram yağılardan bu qaranlıq diyarda,Könlüm günəşə həsrət bir zirzəmi kimidir.
Rübailər, 117Ta düşdü bu cür ortaya hicran, könlüm,Qorxum var, ola can evi viran, könlüm.
Xosrov və Şirin, fəsil 34Zəfərin açarı aydın, aşkardır,Dəmir iradə bir qızıl açardır.
Rübai 12درگاه تو یا علی شهان را کافیستاین قبله نماز آسمان را کافیست
Qəzəl 58دردمندان را ز بوی دوست درمان میرسدمژدۀ فرزند پیش پیر کنعان میرسد
Millət necə tarac olur olsun, nə işim varMillət necə tarac olur olsun, nə işim var?!Düşmənlərə möhtac olur olsun, nə işim var?!
Digər şeir 17پاس خوددار که تو مست و حریف عیار استدزد جهدش همه آشفتگی بازار است
Ayrı yollar var imiş...Sevgi yolu... dərəsi bir, düzü birTutdun onu – astarı bir, üzü bir...