Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
با روی دل فروزت عیشیست جاودانیای منبع مکارم وی معدن امانی
Qəzəl 95شب قدر بی قراران سر زلف یار باشدمه عید نیکبختان رخ آن نگار باشد
Siçan və balasıBir ədəd bikəmal bəççeyi-muş –Ki, hənuz olmamışdı sahibhuş,
UmacağımBu dünyada mənim kimsəm olmadı,Sanma, oğul, qəmim, qüssəm olmadı.
Qəsidə 198بتی را که بودم بدو روزگاریجدا دارد از من بد آموزگاری
Qəsidə 67زیور گردون گسست آینه آسمانسوخت ز عکس رخش طره شب در زمان
Canan, nə etmişəm, belə biganəyəm sənə?Canan, nə etmişəm, belə biganəyəm sənə?Məcnun olan da mən evi viranəyəm sənə!
Nəyə lazımMənalı keçərsə məclisdə söhbət,Plov nəyə lazım, aş nəyə lazım?
Rübailər, 89Xəttin çıxarıb bənövşələr tər güldən,Xətt çəkmiş aya, könlü nə istər güldən?
İqbalnamə, fəsil 26Əflatun, o ustad, qəlbini açdı,Dəniztək gövhərlər, dürrlər saçdı:
Qəzəl 179از ریا طرفی نبستم ترک عادت میکنممیروم در حلقه مستان عبادت میکنم
Müfrəd 6مرا به طلعت تو اشتیاق چندانی استکه زائران حرم را به کعبه چندان نیست
Fəhlə, özünü sən də bir insanmı sanırsan?!Fəhlə, özünü sən də bir insanmı sanırsan?!Pulsuz kişi, insanlığı asanmı sanırsan?!
Qəzəl 64گر چونتو در آفاق جفار کار نباشدانصاف ز شوخی چو تو بسیار نباشد
CinayətSəbəbsiz deyildir nə ölüm, nə qan,Nə sevda, fırtına, nə dağda duman;
Biganələr iqlimindəMən arabir:qayğıların
Gecə-gündüz canan deyib ağlaramGecə-gündüz canan deyib ağlaram,Yarəb, belə bilirmola yar məni?
Hələ ki...Səmaya tuşlanan raketlər kimiQoy çıxsın orbitə məhəbbətimiz.
Cəbhə bayatılarıOxuma, sarı bülbül,itirdim yarı bülbül.
Yol verin!Yol verin, yana durun,hamilə qadın gedir.
Saçın fikri ayağım bağlar olduSaçın fikri ayağım bağlar oldu,Mana guya dəlürmak çağlar oldu.
Sınacaq çanaq başındaYenə dərd içində Pünhan oturub varaq başında,Döşəyir acı həqiqət sınacaq çanaq başında.
Can candan ayrıEşqin fərağından cismim kül oldu,Əzabı hiss etməz can candan ayrı.
Səadətnamə, 14وحدت تو ز کثرت اشیاهست مانند هستیت پیدا
QırmızıYanağı qırmızı, irəngi ağdı,Çırağban eyləyib ağı qırmızı.
Pərakəndə şeir 1رفتم به خرابات مغان سر بنهممن در قدم پیر مغان سر بنهم
QalandıGülsən də üzümə sən indən belə,Qəlbimə vurduğun yara qalandı.
Bu qılınc da sənin, bu daş da səninBax, qardaşım, baxmən də bir güzgü tuturam üzünə.
BaharHaydı, bu boranlı qış da bitdi.Alqışladığım bahar yetdi.
Ləyali-vüsal, yaxud keçən gecəBu şəb o dilbər ilə bağzari-ülfətdə –Gözəl-gözəl qonuşurduq, nə dadlı söhbət idi!