Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Buludlar üstündə biz,buludlar altında yer...
Rəqibi hər xaçan könlüm görər ol mah ilən beyləRəqibi hər xaçan könlüm görər ol mah ilən beylə,Çəkər bir ah kim, canım çıxar ol ah ilən beylə.
Dınqıl sazımAşiqəm, yoxdur sazım – dınqıl sazım, dınqıl sazım,Bülbüləm solmuş yazım – dınqıl sazım, dınqıl sazım.
DərdimiNə həkim, nə loğman, nə cərrah qaldı,Yazdırmışam hər dəvaya dərdimi.
Kənzül-həqayiq, fəsil 16یکی جم نام وقتی پادشا بودکه جامی داشت کان گیتینما بود
Nə damağı varGöz gözə baxanda məhəbbət ilə,Ciyər alışmağın nə damağı var!
Rübai 4کس نیست کزو بسوی تو راهی نیستبیمستی او سنگ و گل و کاهی نیست
SəniÇox aradım, çox axtardım,Tapdım tək bir dənə səni.
Yazılmamış şeirlərimNeçə yazılmamış şeirlərimiAtdım meydanların izdihamına,
İntizarÇıxdı kənddən üç ayın müddətinə usta Səfər,Fəhləlik qəsdi ilə etdi yaxın şəhrə səfər.
QələməƏla, ey bülbüli-ürfan, vətən bağında fəryad et,Qon övraqi-fünunə, nəğmeyi-milliyyə inşad et.
OğulMən səniyeni ayaq açanda,
Könlüm yenə bir kasə qızıl qano dönübdürKönlüm yenə bir kasə qızıl qano dönübdür,Qan olsa böylə zülmlə hər yanə dönübdür!
Şeir 177خیال کژ به کار کژ گواهی استسیاهی هر کجا باشد، سیاهی است
Qurban olum mənDünyanın ən gözəl günüdür bu gün,Çəmənlər laləli, çiçəklər gülgün.
Qitə 34رنج کشد مادر از جفای پسر لیکآنچه کشیدست هیچ رنج نداند
Asan yollar, çətin yollarBombozuna acıyıram torpağın, daşın,Ruh oxşayan nə bir lövhə, nə axar-baxar.
Qəzəl 150ریختم با نوجوانی باز طرح زندگانیتا مگر پیرانه سر از سر بگیرم نوجوانی
Haqqı yoxCavanşir Quliyev bəstələmişdir*Yad əlində tapdanırkən şərəf, şan,
Bu qəmzə deyil, bəladır, ey dustBu qəmzə deyil, bəladır, ey dust,Bu xəndə deyil, cəfadır, ey dust.
Terek qanlı fərat olub...İnanmıram sən bu qanıYerdə qoyasan.
Gəlin açıq danışaq...Bu təfəkkür əsrindəŞair olmaq çətindir
Qadının əri gərəkQadının əri gərək,Yanında nəri gərək.
İblis təklik, gözəl təklik…Bütün aləm öz gücündə, işində,Mən qalmışam tənhalığın əlində.
Otağı doldurub yenə tənhalıqOtağı doldurub yenə tənhalıq,Bir udum havaya yer qoymamışdır.
Pərakəndə şeir 197تا دل از زلفش جدایی کرد از جان سیر شدنافه تا افتاد دور از ناف آهو پیر شد
Qəsidə 38Ürəyimdə tapılmaz bir nişanə fərəhdən!Xilas edə bilmərəm canımı dərdü qəmdən!
Qəzəl 369İki bölündü sənin möcüzünlə çərxdə mah,Sözün sübutu üçün olsun əldə iki güvah.
Qəzəl 684آن چشم مست بین، که دلم گشت زار ازوای دوستان، بسوخت مرا، زینهار ازو!
Yüregümi yaraladun bu yarama merhem kanıYüregümi yaraladun bu yarama merhem kanıOdlara yandurdun beni yarun ile bir nem kanı