Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
نسبت فعل را به مظهر و سازکسب خوانند بر طریق مجاز
MəniXədd ağardı, isbat oldu qocalıq,Bəyənmir gəlinlər, qızlar da məni.
Qəzəl 139خود پرستی پیشه دارد روز و شبهست خود را که ضم گاهی ثمن
Sənə qurbanGördüm səni qızılgültək açanda,Bir gecə mehmanım ol, sənə qurban.
Qar yağardıQar yağırdı, sübhün zəif işığıtək,Təbiətin uyğusuna qar yağırdı.
Azadlıq pərisinəBahar gəlir, dərələrÇiçəklənir, güllənir,
Şeytani-rəcibin cənab Rəhimə xitabələriMən söylədim əvvəl sənə, ey xaliqi-adəm,Xəlq eyləmə bu adəmi, bərbad olur aləm.
Sarı dana və balaca qızSəs düşdü Göytəpə kəndinə:“Sarı dana xəstələnib!”
Yeni türk əlifbaçılaraMən bir aşiqəm ki, bu çaldığım sazDumanlı dağlara səs salacaqdır.
Şeir 45به درویشی، بزرگی جامهای دادکه این خلقان بنه، کز دوشت افتاد
Şirmayı dillərBəstəkar Fikrət Əmirova*Ötün bülbül kimi şirmayı dillər,
Qəsidə 16چو شاه بنند دل در جهان به رَشفِ ثُغُورچگونه یارد بستن کمر به حفظِ ثُغور
Şeriyyətli ömürƏllikinci il idi...Qızıl payız günündə
Qəzəl 85در وصل هم ز عشق تو ای گل در آتشمعاشق نمیشوی که ببینی چه میکشم
Sual varsa, cavab varMən üzgüçü deyiləm, nə işim var dərindəMən üzürəm dənizin ancaq dayaz yerində.
Ey könül, ol mənisiz cahili yar etməkmolurEy könül, ol mənisiz cahili yar etməkmolur,Mənisiz cahil sözünə etibar etməkmolur.
Bacım, sən bəxtiyarsanBacım Svetlanaya ithaf*Nəfəsindən süd qoxusu,
Təbəssüm və təfəkkürHər bir mübarək işdəTəfəkkür də yaraşır,
Dünya bir nəğmə idiMus: Oqtay Kazıminindir*Dünya bir nəğmə idi, dünya bir yuxu idi,
Qəzəl 1352نرم نرم از خلق ناهموار می باید گذشتبی صدای پا ازین کهسار می باید گذشت
Rübai 190Buğdayı sifətin behiştə bənzər,Aşiqlər Adəmtək dövrəndə gəzər.
Rübai 55Şümşad qamətinə olmuşdur əsir,Kölgən tək gəzərdi, ey bədri-münir!
Cami-Cəm, fəsil 98Haqdan özgəsindən kömək din deyil,“Kömək tələb edin məndən”, budur, bil.
Məşşatə bana müşk ilə bir şanə gətürməzMəşşatə bana müşk ilə bir şanə gətürməz,Bənüm kibi bu dünyaya divanə gətürməz.
Qəzəl 34از حد گذشت قصه درد نهان ماترسم که ناله فاش کند راز جان ما
Qəzəl 256منم آن رند فرزانه که دادم جان به جانانهچو از اغیار ببریدم شدم با یار همخانه
Şəhri-Qutais mədəni-hurü pəridirŞəhri-Qutais mədəni-hurü pəridir,Hər bir gözəli yer üzünün zivəridir.
Çəkməçi çocuqİstanbulda bir çocuqÇəkməçiyə rastladım,
Qitə 51خدایگان جهان را ز بخت یاری بادعدیل دولت و اقبال و بختیاری باد
Qitə 25زهی ملک بخشی که از روی قدرتسهپر از حوادث امانت فرستد