Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Bu gün Araz sahilinə gəlmişəm,Mənim üçün “Arazbarı” çalın siz.
“Qələm yoldaşıma”Danışırsan nə mehriban-mehriban,iki suyun arasında qalmışam.
Gəl bir nəğmə oxuyaqGəl bir nəğmə oxuyaq –bir sözünü sən de
Ey əhli-eşq, dərdü ğəmən eyşü şadlıqEy əhli-eşq, dərdü ğəmən eyşü şadlıq,Eşqünə şadlıq, mana bəs namuradlıq.
No... olub ala?!Qatmısan sən gənə də malı-mala – no...olub ala?Qazıyırsan ayağım altda çala – no...olub ala?
VerirBir mərdə qonaq gedəndə, gülə-gülə nan verir,Namərd bir mehman görəndə, görərsən ki, yan verir.
Gülşəni-raz, fəsil 6کدامین فکر ما را شرط راه است؟چرا گه طاعت است و گه گناه است
Dal-dalaİsmin üç hərf eylərəm bəyan:"Mim"di, "nun"du, "sin" yazılıb dal-dala.
Qəzəl (başqa mənbədən) 2چو بحرنامتناهی ست دایما امواجحجاب وحدت ریاست کثرت امواج
Oxşa məniMehriban sənəmim, şöhrətim mənim,Aşiqinəm dərdim bil, oxşa məni.
Səhər yelinəSəhər yeli, astaca əs,Mən də sübhün sirdaşıyam.
Hamımız bir günəşin zərrəsiyikƏsrlərdən bəri zülmə alışan,Qan içən, qan qusan, ey şər insan!
Aydınlıq bir gecədə təfəkkür dəqiqələriBir sür'əti-bərqiyyə ilə xaneyi-səyyar –Getməkdə idi... mən dəxi müstəğrəqi-əfkar,
Ana, nağıl dünyasına apar məniAta olanda bildimövlad nədir:
Xudaya, cismim ayrılsa, dilim dilbərdən ayrılmazXudaya, cismim ayrılsa, dilim dilbərdən ayrılmaz!Gözüm görməzsə, rəsmi zehnimi eylər şən, ayrılmaz!
Şeir 90بزندان تاریک، در بند سختبخود گفت زندانی تیرهبخت
Sənə qurban canım, Azərbaycanım!Torpağın ətrini sinəmə çəkdim,dodağım gül açdı,
Qitə 27به قدر فهم تو کردند وصف دوزخ راکه مار هفت سر و عقرب دو سر دارد
Görən nə deyər...Durmuşam onunla yenə üz-üzə?Məsləhət almağa gəlib yanıma.
Qəzəl 121کار گل زار شود گر تو به گلزار آیینرخ یوسف شکند چون تو به بازار آیی
Mənim ad günlərimBu gün ad günümdür... evdə hamı şən.Ancaq fikirliyəm, kədərliyəm mən.
Kuyin sənin ki, rozeyi-darüssəlamdirKuyin sənin ki, rozeyi-darüssəlamdir,Mehrab qaşların ona, çeşmin imamdir.
Şuşada dağlar dumandıŞuşada dağlar dumandıAllah, sən saxla amandı!
Qəzəl 1648Zülfünün ətrini sübhün yelinə vermə hədər,Qəlbi kor insana sən tutiya versən, nə edər?
Rübai 285Bizə gözmü dəydi yoxsa, a dilbər,Yenə də üz verdi ayrılıq, kədər.
Qəzəl 140Qoy cəfanı mən çəkim, olsun vəfa dildar ilə,Yaxşıdır dünyada hər kəs zövq edə bir kar ilə.
Qəzəl 167ای شب تیره فرع گیسیویتاصل کفر از سیاهی مویت
Kopdı yine gönülümde zemzeme-i ışkKopdı yine gönülümde zemzeme-i ışkSöylenür oldı içümde demdeme-i ışk
Qəzəl 121بگوش سرو چه گفتی؟ که پای کوبانستبگوش عقل چه گفتی، که مست و حیرانست
Rübai 53ای روی تو هفت مصحف صانع پاکزین هفت مصور شده آن هفت افلاک