Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Can əgər getdisə sən sağ ol, mana candan nə ğəm,Sübh vəsl ümmidi bolsa, şami-hicrandan nə ğəm.
Keçmişi üç nöqtə olub...Bü mücərrəd qurumun keçmişi üç nöqtə olub,Biri bir nöqtə olubsa, beşi üç nöqtə olub.
Qəzəl 96ای حسن ترا دیده ما گشته به دیدارگر دیده نباشد که کند حسن تو اظهار
Vətəni üçün dua edən qızDehlidə tərcüməçi işləyən gənc, gözəl bir*azəri qızı oteldə bizdən gizli namaz qılırdı,*
Şe’r əz zəbane-aşeq betəriqe-dua və səna (Aşiqin dilindən dua və alqış tərzində şe’r)Yarəb, sana həq bola nigəhdar,Üşşaqinə bol ğəmində ğəmxar.
Uşaq və çörəkBalaca Toğrul Səxavətə*Torpağın, daşın, buzun üstdə
Qəzəl 6173ای لب لعل ترا خون یمن در آستینهر سر موی ترا چین و ختن در آستین
Rübai 126Yar getdi, könlümü verdi hicrana,Hicransa od saldı bu yazıq cana.
Qəzəl 346در هر ولایتی ز شرف نام ما رودگر دوست بر متابعت کام ما رود
Qitə 18Bu diyar içrə xəlqdən hərgizMənə bir şəfqətü inayət yox.
Öldüm lebün içün bana âb-ı hayât irürÖldüm lebün içün bana âb-ı hayât irürIşkunla yayağam paşa lutf eyle at irür
Ənisül-arifin, 9هر دلی کو پیرو اماره شداز بلاد معرفت آواره شد
Qəzəl 33سلطان غمت را دل پردرد مقام استآن دل چه نشان دارد و آن مرد کدام است
Bir gecə hicran cəzasıyçün əgər məhşər günüBir gecə hicran cəzasıyçün əgər məhşər günüAlmaram ərz etsələr yüz hurü qılmani mənə.
ŞerimŞerim, ey varlıqda bir parçam mənim,Sənsən yer üzündə tanrıçam mənim!
Qitə 20ای شهی کز مهر تو چون بهرمان گردد چمستجام می بستان که عید فرخ و جشن جمست
Rübai 80بلبل به سحر دو دیده پر خون آیدبا ناله و نوحه دگرگون آید
Məcnuna deyən yoxdur: “Ey aşiqi-biçarəMəcnuna deyən yoxdur: “Ey aşiqi-biçarə,Leyliylə nə karın var, qoysun səni avarə”?
Yaxşı ki...Vəzifə başında oturmuşam mən,Yaman hərlənirsən ətrafımda sən.
Rübai 97جز زهره که را زهره که بوسد دستشجز یاره که را یاره که گیرد دستش
Məsnəvi 2مگر کرد شاهی به وقتی شکاربه سرمنزل ژندهپوشی گذار
Qəzəl 93بیا دمی بنشین تا دلم بیاسایدکه آن شمایل خوب انجمن بیاراید
Qəzəl 5چند در بند کشم این دلِ هرجایی رابیش از این صبر نباشد سرِ سودایی را
Bakıda Şamaxı yolundakı həbsxanənin qabağında oxunan növhədirAsta-asta, ey hacı, izhar olur xəlvətdəki,Get-gedə lap şöhreyi-bazar olur xəlvətdəki;
Şair, nə tez qocaldın sən?!Bülbül olub düşdüm bağa,Nalə çəkdim sola, sağa.
Ayağa dur, Azərbaycan!Nə yatmısan, qoca vulkan, səninləyəm!Ayağa dur, Azərbaycan, səninləyəm!
Bu gün ol şuxi-sitəmkarə rəqibdən yaniBu gün ol şuxi-sitəmkarə rəqibdən yaniQıldım izhar qəmü dərdi-dili pünhani,
Ən çox saçlarını xoşlayıram mənƏn çox saçlarını xoşlayıram mən,Tökülə çiyninə şəlalə kimi.
Lalə Rasim qızına“Nabat xalanın çörəyi” əsərinin oxucusuna*Nəriman əmiyə qılınc al, ata,
Vəh ki, bir vəhşisifət mişkin ğəzalım var mənimVəh ki, bir vəhşisifət mişkin ğəzalım var mənim,Kimsə bilməz kim, fəraqində nə halım var mənim.