Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Qoy mənə kuyində yer biganə ancaq verməsin,Can sağ olsun, sevgilim, sən yaxşı ol, sağ verməsin.
Pərakəndə şeir 151مرا به نیم تبسم خراب کرد و گذشتنگاه گرم عنان را به خواب کرد و گذشت
Qəzəl 331این چه شور است آخر ای جان کز جهان انگیختیگرد فتنه است اینکه از میدان جان انگیختی
Rübai 179صد سال سر خویشتن ار حلق کنیوندر تن خویش خرقهٔ دلق کنی
Rübai 34Aləm varlığına aydın bir dəlil,Hər zərrə açmışdır zikrin üçün dil.
Ol nigârun ki saçı anberdürOl nigârun ki saçı anberdürYüzi gül-gûn lebi mükerrerdür
Qəzəl 332صاحب قلاده اهل نزاع و غلو بودکارش نکو بود اگرش جست و جو بود
Məhəbbət möhkəm işdir, qafil olmaMəhəbbət möhkəm işdir, qafil olma,Bu karı sanma ki, hər kara bənzər.
Yarım kimi bir sərvqədü gülbədən olmaz.Yarım kimi bir sərvqədü gülbədən olmaz.Rüxsarına bənzər o gülün nəstərən olmaz.
Ən sevdiyiYurd dahi Nizaminin özüydü,Xalqın açıq alnı, ağ üzüydü.
Meydənmi qızarmış, gözəlim, arizi-alınMeydənmi qızarmış, gözəlim, arizi-alın,Ya əks salıb sağərə xurşidi-cəmalın?
Pərakəndə şeir 161ناخن به سینه ریزی حسن هلال ازوستطرز نگاه کردن چشم غزال ازوست
Qəzəl 340تا طرف کلاه برشکستیقدر کله قمر شکستی
Rübai 181روزی به سرای وصل راهم ندهییک بوسه از آن روی چو ماهم ندهی
Qəzəl 35Utanmaqdan deyil, açmaz söz ol şirinzəban bizdən,Nə söz tapsın desin, axır tapılmaz bir nişan bizdən.
Andan ki saçı gül yüzine müşg ile düşdiAndan ki saçı gül yüzine müşg ile düşdiMiskîn gönülüm bir kıl ile müşkile düşdi
Qəzəl 343بانگ مستان خرابات فنا می آیدراست بشنو،ز سر صدق صفا می آید
Mərhəba, xoş gəldin, ey ruhi-rəvanım, mərhəba!Mərhəba, xoş gəldin, ey ruhi-rəvanım, mərhəba!Ey şəkərləb yari-şirin, laməkanım, mərhəba!
Səndə, ey ləli şəkər, bunca vəcahət qalmazSəndə, ey ləli şəkər, bunca vəcahət qalmaz,Dili-sədpareyi-aşiqdə cərahət qalmaz.
Sən güclüsən, ey dost, sənə yurdun inanırsaSən güclüsən, ey dost, sənə yurdun inanırsa,Könlündə, gözündə ulusun eşqi yanırsa!
Şərəfdir aşiqə ölmək yolunda cananınŞərəfdir aşiqə ölmək yolunda cananın,Əsiri birdəm olunca bəlayi-hicranın.
Pərakəndə şeir 170دارد سری به کاکل او هر سری که هستدربند اوست هر دل غم پروری که هست
Qəzəl 377خاک شدم در تو را آب رخم چرا بریداشتمت به خون دل خون دلم چرا خوری
Mürəbbeآن سرو سهی چه نام دارد؟کان قامت خوش خرام دارد
Rübai 44Seyid olmalıdır hər işdə yüksək,Surətdə, siyrətdə böyük cəddi tək.
Ayşumuzun safâsı yoh nidelümAyşumuzun safâsı yoh nidelümHecrinün intihâsı yoh nidelüm
Qəzəl 357از باده گلگون قدری هست بگوییددر شهر چو زیبا قمری هست بگویید
Nagəhan könlümə düşdü şurişi-qovğayi-eşqNagəhan könlümə düşdü şurişi-qovğayi-eşq,Aqili divanə qıldı aqibət sevdayi-eşq.
Mehri-rüxsarüvi dil mahi-səmadən seçməzMehri-rüxsarüvi dil mahi-səmadən seçməz,Etibarı yox onun, ağı qəradən seçməz.
Mutludur yurdunun eşqiylə dolan yurddaşlarMutludur yurdunun eşqiylə dolan yurddaşlar,Qəhrəman bir ulusun oğlu olan yurddaşlar.