Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Bu cəfalər mənə ol mahliqadən görünür,Nə cəfa qılsa əgər, yarü vəfadən görünür.
Pərakəndə şeir 261آنچه آن روی لطیف از سایه مژگان کشیدکی عذار ماه مصر از سیلی اخوان کشید؟
Qitə 102Mən o Xaqaniyəm ki, bu dünyanı,Gözəl dərk etmişəm fərasətimlə.
Qəzəl 77ماهی، که لبش بجای جانستگر ناز کند،به جای آن است
Qəzəl 275Xaki-payindən gözümə sürmə, ey yar, istərəm,Gizli qalsın, bilməsin bu sirri əğyar istərəm.
Şehâ nâzük tenün bir câna benzerŞehâ nâzük tenün bir câna benzerEğer cevr idesin ihsâna benzer
Qəzəl 504بس عجب طرفه حدیثیست که: آن شاه جهانظاهرست از همه اعیان و در اعیان پنهان
Gəl, ey dilbər ki, müştaqam, səni görmək dilər könlümGəl, ey dilbər ki, müştaqam, səni görmək dilər könlüm,Qəmindən düşdü zar, istər vüsalından şəkər könlüm.
O gün olsun ki, genə məclisə dilbər gəlsinO gün olsun ki, genə məclisə dilbər gəlsinÇıxıban bürcdən ol mahi-münəvvər gəlsin.
Göz yaşlarımEy mənim yurddaşlarım, qardaşlarım,Zillətə düşmüş ömür sirdaşlarım!
Məndən, könül, o nazlı nigarə nə dedin bəs?Məndən, könül, o nazlı nigarə nə dedin bəs?Çəkdin o güləndamı kənarə, nə dedin bəs?
Pərakəndə şeir 269امید وقت خوش از جمع دیوان داشتم، غافلکه تصحیح دواوین، خونی اوقات من گردد!
Qitə 165تارمویم به من نمود سپیدز آن نمودن غمان من بفزود
Qəzəl 78آمد نسیم گل به دمیدن ز چپ و راستساقی، می شبانه بیاور، که روز ماست
Qəzəl 284Bir ömürdür yaxşı üz öz yarımızdan görmədik,Mərhəmət umduqsa da, dildarımızdan görmədik.
Bu ışka yâr ile ağyâr döyimezBu ışka yâr ile ağyâr döyimezBu yolda düzd ile tarrâr döyimez
Qəzəl 508بیا، که عشق برافراخت سنجق سلطانبیا، که شهر شد ایمن ز حیله شیطان
Gəlgil ki, səndən ayru müştaqə can gərəkməzGəlgil ki, səndən ayru müştaqə can gərəkməz,Müştaqə sənsiz, ey can, iki cahan gərəkməz.
Kim ki, istər özünü sərvəri-əyyam eləsinKim ki, istər özünü sərvəri-əyyam eləsin,Dəri-meyxanəni öpsün, tələbi-cam eləsin.
Vay o gündənDostsuz insan qara bayquş, çünkiGərək ülfətlə əzizlənsin dost.
Qaşların tağı edib tağı-kəlisanı şikəstQaşların tağı edib tağı-kəlisanı şikəst,Hüsnünün məshəfi İncil ilə Quranı şikəst.
Qəzəl 280چشم مست یار شد مخمور و مدهوشیم ماباده از جوش نشاط افتاد و در جوشیم ما
Qitə 166رشتهٔ کژ داشتی در سر مگر خاقانیاگر زمانه پای بندت ساخت ویحک داد بود
Qəzəl 84باز مخمورم، کجا شد ساقی؟ آن ساغر کجاست؟تشنگان عشق را آن آب چون آذر کجاست؟
Qəzəl 294Qəlbimin dərdini mən istəmirəm yarə yazam,Bilirəm ki, oxumaz, gər ona səd barə yazam.
Dilber yine yüz nâz ile bir nâz ele aldıDilber yine yüz nâz ile bir nâz ele aldıGönül avına varmağa şehbâz ele aldı
Qəzəl 516دوست در مجلسست و جان در جاناین جرس از چه می کند افغان؟
Görün ki, bəhri-məani nə qəsdi-can eylərGörün ki, bəhri-məani nə qəsdi-can eylər,Sifati-surəti-rəhmani xoş bəyan eylər.
Şivəsi gah qəzəb, gəh rəvişi naz olsunŞivəsi gah qəzəb, gəh rəvişi naz olsun,Təki bəzmimdə mənim bir büti-tənnaz olsun.
İnsan sevgisiYaşasın ölümə üsyan eyləyən,Həyatın canıdır cahan sevgisi.