Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Bir qaragöz əldən aldı din ilə imanimi,Bağlayıb zülfü ayağım, qaşı tökdü qanimi.
Pərakəndə şeir 68مجنون کند فریب نگاهت غزاله رابوی خوش تو تازه کند داغ لاله را
Qəzəl 130می وقت صبوح راوقی بایدوان می به خمار عاشقی باید
Qəzəl 157زمانی خاطرم خوش کن به وصل روی گل رنگتکه دل تنگم ز سودای دهان کوچک تنگت
Qıldı ol sərv səhər, nazilə həmmamə xüramQıldı ol sərv səhər, nazilə həmmamə xüram,Şəmi-rüxsarı ilə oldu münəvvər həmmam.
Ne el olur nigârînâ ne sâ'idNe el olur nigârînâ ne sâ'idİkisine dahi hakdur müsâ'id
Qəzəl 604دل ز من برداشت یار مهربان، واحسرتیدشمنی کردند با من دوستان، واحسرتی!
Aşiq bəla yolunda gərək kim, həmul olaAşiq bəla yolunda gərək kim, həmul ola,Mə’şuqədən ana nə gəlürsə, qəbul ola.
Əlminnətü-lillah, qəmə qəmxar tapıldıƏlminnətü-lillah, qəmə qəmxar tapıldı,Qəm çəkməyə bir yari-həvadar tapıldı.
Gözüm gülər ana yurda baxıncaGözüm gülər ana yurda baxınca,Doğma ulus türküləri səsimdir.
Verdi şəmşiri-qaşın qətlim üçün fərmaniVerdi şəmşiri-qaşın qətlim üçün fərmani,Sanki məhbusinə sultandır, edər divani.
Pərakəndə şeir 71لعل سیراب تو ترخنده به صهبا زده استنگهت زهر به سرچشمه مینا زده است
Qəzəl 146مرا غم تو به خَمّارخانه باز آوردز راه کعبه به کوی مغانه باز آورد
Qəzəl 160سرشک دیده دلیلست و رنگ چهره علامتکه در فراق تو جانم چه جور برد و ملامت!
Qəzəl 36Səbəb var, istərəm daim xəti-rüxsari-xubaniKi, vermişdir mənə yarımla ülfət etmək imkani.
Senden ayru gönül harâb olısarSenden ayru gönül harâb olısarLeblerün ile feth-i bâb olısar
Qəzəl 605با یاد خدا باش به هر جای که هستیبی یار نگویم به تو هشیار، که مستی
Bir saqiyi-baqi ki, vəfa qıldı vüsaləBir saqiyi-baqi ki, vəfa qıldı vüsalə,Lütf ilə nəzər qıldı mana, sundu piyalə.
Qurban olum o gözlərə kim, gördü yarımıQurban olum o gözlərə kim, gördü yarımı,Yarım görən göz, əlbət alır ixtiyarımı.
Dilimin türküsüdür dalğalanır dörd qütbəDilimin türküsüdür dalğalanır dörd qütbə,Okeanlar kimi dörd üfqə uzanmış ulusum.
Vəfalısan, gözəlim, çəkdim imtahanə səniVəfalısan, gözəlim, çəkdim imtahanə səni,Vəfadə tək yetirib gərdişi-zəmanə səni.
Pərakəndə şeir 72سبزه خط تو راه دل آگاه زده استاین چه خضرست ندانم که مرا راه زده است
Qəzəl 164آن را که غمگسار تو باشی چه غم خوردو آن را که جان توئی چه دریغ عدم خورد
Qəzəl 164ای ماه سر نهاده از مهر بر زمینتصد مشتری درخشان از زهرهٔ جبینت
Qəzəl 64Yaşlı göz bir güzgüdür, onda könüllər əks edər,Gözdə yaş artdıqca, qəlbin nuru artar ol qədər.
Gözi diler ki dile hamle-i türkâne kılaGözi diler ki dile hamle-i türkâne kılaZülfi diler bizi bir kıl ile dîvâne kıla
Qəzəl 611گر گلی از گلشن حسنش ببازار آمدیهر دکانی را نسیم مشک تاتار آمدی
Bu necə qəddü qamətdir ki, bənzər sərvi-balayəBu necə qəddü qamətdir ki, bənzər sərvi-balayə,Bu necə hüsnü surətdir ki, nur ehsan edər ayə.
Rüxsarı gərçi çahdə pür abü tab idiRüxsarı gərçi çahdə pür abü tab idi,Guya ki, bürci-Dəlvdə bir afitab idi.
Ulu Tanrım kimidir məmləkətimUlu Tanrım kimidir məmləkətim,Ulusun tifsimidir məmləkətim!