Şəfayi-vəsl qədrin hicr ilə bimar olandan sor

Şəfayi-vəsl qədrin hicr ilə bimar olandan sor,Zülali-zövq şövqün təşneyi-didar olandan sor.

Məhəmməd FüzuliQəzəl1 dəq
Her çend ki vaslun sanemâ aza irişdi

Her çend ki vaslun sanemâ aza irişdiÇoh var ki senün vasluna ol aza irişdi

Qazi BürhanəddinQəzəl1 dəq
Qəzəl 352

هر کرا جرعه می داد بسر گردانیدهر کرا داد قدح زیر و زبر گردانید

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Pərakəndə şeir 225

کدامین سینه مجروح مهمان تو می گردد؟که شور حشر بر گرد نمکدان تو می گردد

Saib Təbrizi1 dəq
Qitə 251

غم عمری که شد چرا نخورمغم روزی ابلهانه خورم

Xaqani Şirvani2 dəq
Qəzəl 203

پیری که پریرم ز مناجات بر آورددی مست و خرابم به خرابات برآورد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Səbrim alıb fələk, mənə yüz min bəla verür

Səbrim alıb fələk, mənə yüz min bəla verür,Az olsa bir məta’, ona el çox bəha verür.

Məhəmməd FüzuliQəzəl1 dəq
Ayah toprağıyam nigârâ hevâdan

Ayah toprağıyam nigârâ hevâdanZihî bulmışam ben bu derdi devâdan

Qazi BürhanəddinQəzəl1 dəq
Qəzəl 354

دلم از قصه هجران چه گوید؟ازین هجران بی پایان چه گوید؟

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 229

کوکب سعدی بود از هر شرر پروانه رااختری پیوسته باشد در گذر پروانه را

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qitə 254

فلک خاک در میر است و من هماز آن مدحش به آب زر نویسم

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 209

تیر از کمان به من اندازدعشق از کمین چو برون تازد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Təşneyi-cami-vüsalın abi-heyvan istəməz

Təşneyi-cami-vüsalın abi-heyvan istəməz,Mayili-muri-xətin mülki-Süleyman istəməz.

Məhəmməd FüzuliQəzəl1 dəq
Olalı zülfün senün anber-şiken

Olalı zülfün senün anber-şikenCân-ı miskîn anda kılmışdur seken

Qazi BürhanəddinQəzəl1 dəq
Qəzəl 361

هله! ای دوست بیا باده بخور، غصه مخورهر که او باده نخوردست از این کوچه بدر

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Pərakəndə şeir 239

کسی چون چشم ازان رخسار آتشناک برگیرد؟که انگشت از اشارت کردنش چون شمع درگیرد

Saib Təbrizi1 dəq
Qitə 258

چون جاه پدید آرد دشمن که بد اندیشدپس جاه بتر دشمن زو نیک‌تر اندیشم

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 214

چو میل او کنم، از من به عشوه بگریزددگر چو روی به پیچم به من در آویزد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Həmdi-bihəd dəmbədəm ol mübdi i - əşyayə kim

Həmdi-bihəd dəmbədəm ol mübdi'i-əşyayə kim,Xilqəti-imkan vücubi-zatini icab edər.

Məhəmməd Füzuli20241 dəq
Niçe niçe yahılam ben tuzun ile çelebî

Niçe niçe yahılam ben tuzun ile çelebîGüneşi isdemeyem ben yüzün ile çelebî

Qazi BürhanəddinQəzəl1 dəq
Qəzəl 401

بر کنار طاس گردون زد هلال انگشت دوشعاشقان را مژده ایام عید آمد بگوش

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 239

شوق دیدار تو می بخشد نظر آیینه رامی دهد در بیضه فولاد پر آیینه را

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qitə 268

این غَر غَرچه جغد دمن استنیست او را چو همای اصل کریم

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 220

جان و دل را بوی وصل آن دل و جان کی رسد؟وین شب تنهای تاریکی به پایان کی رسد؟

Əvhədi Marağalı1 dəq
Elm kəsbilə rütbeyi-rif’ət

Sətirüstü mətnElm kəsbilə rütbeyi-rif’ət

Məhəmməd Füzuli20241 dəq
Saçunı bilürem şâhâ ki bu gülşende reyhândur

Saçunı bilürem şâhâ ki bu gülşende reyhândurYüzün güldür ü gözlerün acâyib nâ- müselmândur

Qazi BürhanəddinQəzəl1 dəq
Qəzəl 418

ما گنج قدیمیم درین دیر کهن سالما را چه بود گر بشناسی بهمه حال؟

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 240

گر زند آتش به جان رویش چنین آیینه رازود خواهد کرد خاکسترنشین آیینه را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qitə 271

کو نُزل عاشقان که به منزل رسیده‌ایمجان نورهان دهیم که نادیده دیده‌ایم

Xaqani Şirvani2 dəq
Qəzəl 228

تا دلم بر رخ چون ماه تمامت باشدناله و زاری من بر در و بامت باشد

Əvhədi Marağalı1 dəq