Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
"K'ey gah qədim kimi xəmidə'Gahi pür olan misali-didə!
Gönlüm yine âh itdi hevâyile hevesdenGönlüm yine âh itdi hevâyile hevesdenGözüm dem ura başladı nîl ile arasdan
Qəzəl 567دل شوریده را تمنا تودر سرم مایهای سودا تو
Qəzəl 321مرا آن روز راه حرف با دلبر شود پیداکه خط سبز از آن لبهای جان پرور شود پیدا
Qəzəl 55سر سودای تو را سینهٔ ما محرم نیستسینهٔ ما چه که ارواح ملایک هم نیست
Qəzəl 295آن نه من باشم که چون میرم به تابوتم برندیا به دوش و سر خراب و مست و مبهوتم برند
Bu, Leylinin əbr ilə izhari-niyazıdır və eşq babında kəşfi-razıdırƏbr ilə təkəllüm etdi ağaz:"K'ey ahim ilə həmişə həmraz!
Zülfüne düşen gönül serden geçerZülfüne düşen gönül serden geçerHâm ola şol söz ki anberden geçer
Qəzəl 581ای آتش سودای تو در کن فکان انداختهعشقت شراب آتشین در جام جان انداخته
Pərakəndə şeir 325اشک ما آتش حل کرده به دامن دارددانه سوختگان برق به خرمن دارد
Qəzəl 57بس لابه که بنمودم و دلدار نپذرفتصد بار فغان کردم و یک بار نپذرفت
Qəzəl 297جرعه مده، که وقت شد اشتر من که عف کندنقل منه، که او دگر کم سخن علف کند
Bu, Məcnunun Növfəl ilə dərdi-dil ədasıdır və şərhi-təfsili-macərasıdırMəcnun dedi: "Ey yeganeyi-əhd!Tədbirimə çoxlar etdilər cəhd,
Hevâya uydı gönülüm yine bu ney semâ'ındanHevâya uydı gönülüm yine bu ney semâ'ındanNeyimiş bu ki yandurdı gönüli istimâ'ından
Qəzəl 584روی مه را جلوه دادی، زلف میگون تاب دهگلبن جان مرا از جوی وصلت آب ده
Pərakəndə şeir 331قطع امید ازان زلف دوتا نتوان کرددامن دولت جاوید رها نتوان کرد
Qəzəl 64کیست که در کوی تو فتنهٔ روی تو نیستوز پی دیدار تو بر سر کوی تو نیست
Qəzəl 298کرا بر تو فرستم که شرح حال کند؟به نام من ز لبت بوسهای سؤال کند؟
Bu, Məcnunun zəncirə özün müqəyyəd etdigidir və bəhanə ilə Leyli tərəfinə getdigidirBir gün səhər ol mücaviri-dəşt,Eylərdi güruhi-vəhşlə gəşt.
Nigârâ hak bilür bahmaz gönülüm gözi bedr ayaNigârâ hak bilür bahmaz gönülüm gözi bedr ayaCânum eyle mi esrükdür senün ile budur aya
Qəzəl 592بیا ای ماه کنعانی، بیا ای شاه فرزانهنمی دانم چه می گویم، که عقلم گشت دیوانه
Pərakəndə şeir 343دو دل شوم چو به زلفش مرا نگاه افتدچو رهروی که رهش بر سر دو راه افتد
Qəzəl 66مِی خور که جهان حریفجوی استآفاق ز سبزه تازهروی است
Qəzəl 305یار آن کسی بود که به کارت نگه کندباری نگه کنی، دوسه بارت نگه کند
Bu, Məcnunun zəncirə şərhi-qəmidir və bəyani-silsileyi-ələmidirOl silsiləyə olub həmavaz,Ağlardı ki, "Ey, mənimlə həmraz!
Nigâr yolma cân terk kılmağ erlikdürNigâr yolma cân terk kılmağ erlikdürCân oynamah tonı binüm boyuma terlikdür
Qəzəl 596آیینه تیره شد، ز چه تیره است آینه؟چون رو به روی دوست ندارد هرآینه
Qəzəl 346زبان برگ بود از ذکر خامش بوستانها رانسیم نوبهاران کرد گویا این زبانها را
Qəzəl 67دل را ز دم تو وامْ روزی استوز صاف تو دُردِ خام روزی است
Qəzəl 307عاشق کسی بود که چو عشقش ندی کنداول قدم ز روی وفا جان فدی کند