Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
ز عشق، سینه پر داغ گلشنی است مرابه باغ خلد ز هر داغ روزنی است مرا
Gözünden esrimeğe dilerem şehâ desturGözünden esrimeğe dilerem şehâ desturKi mest olıcağaz olmayısaram mestûr
Qəzəl 614اگر چه حوصله وصل یار نیست مراقرار در دل امیدوار نیست مرا
Kışun humârını yine yaz yaza başladıKışun humârını yine yaz yaza başladıSebze hat ile hâlümüzi yaza başladı
Pərakəndə şeir 617گر تو با هر خار و خس خواهی چو گل افروختناز چراغ غیرتم (گل) می کند واسوختن
Elüme alam başumı girişem girişmesineElüme alam başumı girişem girişmesineBalını yağuma karam karışam karışmasına
Qəzəl 616چو برگ بر سر حاصل نمی توان لرزیدکجاست سنگ که دل از ثمر گرفت مرا
Tapundan ayru dirilmek bana muhâl olısarTapundan ayru dirilmek bana muhâl olısarVelîk bilmezem ana kaçan mahâl olısar
Qəzəl 623نمی توان ز سخن ساختن خموش مراکه چون صدف ز دهان است رزق گوش مرا
Niçe uzun gice cânum yana sevdâsıyileNiçe uzun gice cânum yana sevdâsıyileNiçe derdüme em ola yed-i beyzâsıyile
Qəzəl 632احاطه کرد خط آن آفتاب تابان راگرفت خیل پری در میان سلیمان را
Bili ne çeker dilber anı ger bile nolurBili ne çeker dilber anı ger bile nolurOl çekdügini ger çeke âlem bile nolur
Qəzəl 636بود به حفظ خدا دل قوی ضعیفان راکه سهم شیر نگهبان بود نیستان را
Işkun ayağın tolu çekelüm yine hey hayIşkun ayağın tolu çekelüm yine hey hayYürekde niçe şerh idelüm gamzeni ey vây
Pərakəndə şeir 639می بده ساقی که از فیض شراب صبحگاهنور می بارد ز روی آفتاب صبحگاه
Kişi gerek ki dileğin ömürden alu göreKişi gerek ki dileğin ömürden alu göreYüce gözedür özin aludan alu göre
Pərakəndə şeir 640چه شیرینی است با لبهای آن شیرین پسر یاربکه پیغام زبانی را کند مکتوب سربسته!
Yârun cemâli dünyede bedr aya benzemezYârun cemâli dünyede bedr aya benzemezSerhoş gözi cefâsı bizi aya benzemez
Pərakəndə şeir 642از عرق رخسار گلگون را گلستان کردهایبازای سرچشمه خورشید، طوفان کردهای
Niçe bini sayd kılmış gel ahi bu gencümi görNiçe bini sayd kılmış gel ahi bu gencümi görBu yola baş ile cânı koyıban güvencümi gör
Qəzəl 643چه حاجت است به گلگونه، روی گلگون را؟نشسته است به خون هیچ ساده دل خون را
Yine sabâ yilinün zülfün ile râzı nedürYine sabâ yilinün zülfün ile râzı nedürYine humâr gözünün bizüm ile nâzı nedür
Pərakəndə şeir 648عرق آلود ز می طرف جبین ساخته ایدیده ها را صدف در ثمین ساخته ای
Su aşdı şehâ başdan gönlümde haber vardurSu aşdı şehâ başdan gönlümde haber vardurCânumda firâkundan hey hay ki neler vardur
Pərakəndə şeir 649بی سبب بر سرم ای عربده ساز آمده ایاز دل من چه به جا مانده که باز آمده ای؟
Gişi gerek ki inilemeye cefâyiçünGişi gerek ki inilemeye cefâyiçünYârı öziyiçün seve yoh ki vefâyiçün
Qəzəl 648دوام نیست چو ایام گل جوانی راشتاب خنده برق است شادمانی را
Cândur nola ger yâr bu dem câna girürseCândur nola ger yâr bu dem câna girürseYa gamze ohıyile gözi kana girürse
Pərakəndə şeir 651از سخن چند چو سی پاره پریشان گردی؟مهر زن بر لب گفتار که قرآن گردی
Severem sini velîkin zî-dil ü cân severemSeverem sini velîkin zî-dil ü cân severemDertlüyem derdüm içün elbette dermân severem