Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Dinsizliyi tərvicdən əl çəkmədim əsla,Zira məni hürriyyətə sövq etdi bu sevda.
Yaşılbaş sonalar göllərə gəlirGöy buludlar arasından süzülüb,Qatar - qatar nizamlanıb düzülüb,
Qəsidə 10زهی ز جود تو زمانه مایل سورخهی ز جاه تو جرم ستاره قابل نور
iştə bir divanədən bir xatirə“Sən nəsin? Kimsin?” deyən ariflərə*Arqadaşlar! Sormayın, hiç sormayın!
Molla Cümənin Qıpçaq səfəriMolla Cuma baba bir gün Qıpçağa gəlir, lakin onu bu kənddətanımırlar. Qışın oğlan çağı idi, hər yerə qar yağmış, buz bağlamışdı.
İradəmizə yazılan əşar nümunələriMühərrlrlərimiz**Şeyx Hüseynİn görse Mirxaniyan “Bəyanül-həqqi”ni,
Qəzəl: Keç təğafül birlə məndən ey edən şeyda məniKeç təğafül birlə məndən ey edən şeyda məniKim bu gündə görməsin heç kafir və tərsa məni
Ustad Səməd ilə aşıq Valehin 1-ci deyişməsiUstad SəmədBəxt oyanıb, çarx irəli gedəndə,
Qəzəl 1157Çox gəzib axır onu tapdım yenə qəlbimdə mən,Gör mən harda gəzmişəm, harda itibmiş o vətən.
Qəzəl 246Rəhm qıl, canan, bu cam başına qurban verim,Xəncərinlə qəlbimi yar, qoy önündə can verim.
Qəsidə 43Dil yaxşıdır ki, Allahın birliyini söyləsin,Əgər elə olmasa, ağızda dil olmasa yeydir.
Cami-Cəm, fəsil 85Əməlsiz bir elmdir fikirsiz zikir,Eşqsiz ürək nursuz bir göz kimidir.
Başumadur saçun sevdâ bu giceBaşumadur saçun sevdâ bu giceCâna ışkun durur gavgâ bu gice
Şərəfnamə, fəsil 9Yaquta bənzəyən suyu, saqi, dur,Bu yaqut yağdıran qədəhə doldur.
Ənisül-arifin, 11هر کرا قصد حریم کبریاستدشمنش در راه دین کبر و ریاست
Ta ki, gəldi eşqin, ol mənliyi məndən qapdıTa ki, gəldi eşqin, ol mənliyi məndən qapdı,Bu xərabı qıldı mə’mur, xoş imarət yapdı.
Seyyid, ötəndə guşeyi-çeşmilə baxdı yarSeyyid, ötəndə guşeyi-çeşmilə baxdı yar,Ol etdigi qəzəbləri həm eyni-naz imiş.
Dirilər, ölülərNə yaşam zövqünü anlar, nə ölüm dərdi bilər,Kim görünməzsə məzarlıqda bu varlıqda, oğul!
Qəsidə 184ای روی تو از چشمه خورشید سما بهدر روی زمین یار نیابی تو ز ما به
Qəsidə 48الطرب ای شکرستان چون دم سرد در سحرگرم درآی و دم مده باده بیار و غم ببر
Qocalıqdan şikayətQocalıq saldı ayaqdan məni, ey dad, ölürəm!Düşməyir indi cavanlıq ələ, fəryad, ölürəm!
OlmasaydıDinməzdi mahnım mənim, gəlməzdi şerim cana,Günəş bayraqlı min-min səhərim olmasaydı,
Rübailər, 124Getdi o gedən, başda xumarım qaldı,Könlümdə nə səbrim, nə qərarım qaldı
Qəzəl 246گرفتارم به خال پرفریب و چشم جادوییبه غارت دادهام دین و دل از ترکی و هندویی
Qəzəl 141در آن نفس که بمیرم در آرزوی تو باشمبدان امید دهم جان که خاک کوی تو باشم
Ləali-mənzumə, fəsil 22چون کاروان دشت بلا ره به شام کردصبح امید اهل حرم رو به شام کرد
DOĞRUDOĞRUDoğru deyən olsaydı yalançı usanardı,
Sevgilim XavərəSınamışam dönə-dönə bu dünyada baxtımı,Heç ömrümdə məna karşı doğru bir göz baxdımı?
Bir insana inamımı itirdimAğ yol idi... ikimiz bir qaraltıNağıl kimi: işıq yandı, it hürdü...
Cahan içrə mənim bir səngdil, bimehr mahım varCahan içrə mənim bir səngdil, bimehr mahım var,Büti-peymanşikən, şuxçeşmi-gəcnigarım var.