Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Başına dolanım, dönüm, ey Vətən,Necə də yormuşdur xəzan, qış səni.
Təxliyə yaxud qaçqınÖlü, səssiz, dumanlı səhradə,İştə bir əski şəhr məridir.
ArzuYa rəbbi, qıl zəmanədə viranə məktəbi,Etmə nəsib bircə müsəlmanə məktəbi!
HərdənKimsə bir dost kimi yad edir məni,Hardasa nəğməmi oxuyan olur.
Həmişə səfərdəQatarlar dayananda,Təyyarələr enəndə,
GözəllərGözəllər dəstə-dəstə,Gözəllər qatar-qatar...
Fəryad ki, əksimə dövr edir fələkFəryad ki, əksimə dövr edir fələk,Hicran çox, vüsalı o məhv edərək--
Oxuma ayeyi-yasDəhridən etmə şikayət, oxuma ayeyi-yas,Qoy nəsim dağdan əsib, həm meşə, həm bağ oxusun.
DeyiləmBahənə tutuban, bizdən gen gəzmə,Sirr sözün yadlara deyən deyiləm,
Ölməkmi, yaşamaqmı?Bir an susmaq sərin torpaq altında,Qurtulmaq bu ağır, sonsuz zillətdən.
Nərgiz gülüÇöldə qar yağır,alaçalpov.
Şairin ölümüBalladaNazim Hikmətin ölümü münasibətilə*
MənimGecə-gündüz qan ağlaram,Artıbdı fərağım mənim.
Elə sənYaxşılıq, yamanlıq borcdur dünyada,Mərdanəsən, gəl yaxşılıq elə sən.
Həmayıl olduYatmışdım üstümə gəldi bir pəri,Yenə yar sevdası həmayıl oldu.
Loğmanın vəsiyyətiƏshabına bir gün dedi Loğmani-həqiqət:Etdi məni hübbülvətənim mətleyi-hikmət.
QalmadıTürk deyənin dilçəyini kəsdilər,Haq deyəni tapdalayıb əzdilər,
Qəsidə 1ای به جلال تو شرف، قدرت ذوالجلال راگشته کمال تو گوا، قادر پر کمال را
Məyus bir qəlbin fəryadıEy nəşvəli, ey işvəli ümmid!Lənət sana, ey afəti-cavid!
Molla Cümənin Molla Surxaydan gileyiMolla Cuma nədənsə Molla Surxayın ondan inciməsini hiss edir vəməsələni aydınlaşdırmaq məqsədilə dostunun evinə yollanır. Qapının
Qələm arqadaşım KefsizəGəlesən, dilbir edib xəlqə mətəl yazmıyalım,Tapalım kandimize başqa əməl, yazmıyalım.
Qəzəl: Yıxır viranəmi gərdun sanır kim xanimandır buYıxır viranəmi gərdun sanır kim xanimandır buNə bilsin kim qanatsız quşlar üçün aşiyandır bu
Aşıq Valehlə aşıq Mahmudun 4-cü deyişməsiDördüncü deyişmə*Aşıq Valeh
Yoxdu-yoxKainatda ruzi boldu, hər gələn can dolanır,Yaranmışın qismətini verir sübhan, dolanır!
Qəzəl 705Məstlik nişanı artıb üzündə dilnəvazın,Baharda artırar çün nigar da xabi-nazın.
Qəzəl 126Yerləşməz aşiqin ürəyi cana,Hümməti sığışmaz bütün cahana.
Qəzəl 37Afət olsan da, könülsən, cismsən, cansan mənə,Mən sənə dostam, nədir illət ki, düşmansan mənə.
Cami-Cəm, fəsil 82Olduqca qəzəblə şəhvət sənə yar,Tövbə eyləməyə hər vaxt imkan var.
Yâ rab bu gönül derdine dermân olısarYâ rab bu gönül derdine dermân olısarDermân talebine câna fermân olısar mı
Sirlər xəzinəsi, fəsil 9Sən, ey peyğəmbərlərin tacına bəzək, gövhər,Gövhəri səndən aldı tacına azadələr.