Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
هرکه باید فیض از «من عنده علم الکتاب »می رسد «السابقون السابقون » او را خطاب
Məhşərdə xələl yetməsə idrakımızaMəhşərdə xələl yetməsə idrakımıza,Gəlməz ələmi-həşr bizim bakımıza,
YurdundaAdı yox yurduna qovuşmayanın,Oğul başqa yolda sınanmır, oğlum!
Qəsidə 159خداوندا ترا زیبد خداوندی جهان کردنکه تو دانی ز بدخواهان جهان جان جهان کردن
Qəsidə 38مرا که کار غم عشق یار خواهد بودبیا بگو که ازین به چه کار خواهد بود؟
VətənDumanlı dağların başında durdum,Dumandan özümə bir xeymə qurdum.
Ürək sözləriOsman Sarıvəlliyə*Təbrik edirəm candan, ürəkdən səni, Osman,
Rübai 87Nəsrinin o gün vurdu mənə atəşlər,Yellər bizə göstərdi dünən sünbüli-tər,
Qəzəl 216روز عید است روی مهوش توشب قدر است زلف دلکش تو
Qəzəl 135پیش یاران امشبی ناخوانده مهمان آمدمعاشقان تشنه لب را آب حیوان آمدم
Qəzəl 15جدا از چشمِ او ، تن در تب و جان بر لب است امشبشبی کاو را ز پی صبحی نباشد آن شب است امشب
Təhsili-elmTəhsili-ülum etmə ki, elm afəti-candır,Həm əqlə ziyandır;
Mən hazıram (Səməd Vurğun)Bu gün mənimSağlam bədənimdə qan-tərə batan
Qoruyun dünyanıElə bil ağıllar dolub yelinə,Az qalır evini unuda adam.
Müştaqi-ləbin sağərü səhbayə baxarmı?Müştaqi-ləbin sağərü səhbayə baxarmı?Bir göz ki, səni görməyo, dünyayə baxarmı?
LəyaqətMən o adamları yada salıram,Lap bugünkü kimi anıram yenə.
AynurTərlan¹ ürəyində həyəcan duyurYuxusuz qalıbdı Qaxda bir ana.
Enən deyiləmSəndən, özümdən də daha bezmişəm,Özümün cəzamdı özüm dözmüşəm.
Cana, mənü sən bolğəli, Məhmudü AyazCana, mənü sən bolğəli, Məhmudü Ayaz,Sən işvəvü naziləvü mən əhli-niyaz.
Səadətnamə, 55نزد آن حضرت قدیر علیمخواه یک پشّه، خواه عرش عظیم
Can yadımızdan çıxıbUymuşuq atəşkəsə, qan yadımızdan çıxıb,Sübhü sökülmüş qalan, dan yadımızdan çıxıb.
EyləməVüsalını hər il yubatdın, ey dil,Zülmü yara, çeşmi-çıraq eyləmə.
Qəzəl 52این کرد پریچهره ندانم که چه کرد استکز جمله خوبان جهان کوی ببرده است
GəlsinHər kəs sərdən keçib mərdü-mərdana,Baş qoysun bu yolda, meydana gəlsin!
Yar andıCan bir olub oynayasan, güləsən,O gündən ki, əhdü-peyman yarandı.
Payız gecəsiGünəş saraldı, söndü,Yavaş-yavaş büründü
MillətəmÇəkil torpağımdan, ey yağı düşmən,Mən şeytan ümidin üzən millətəm.
Nəsimi-səbayə niyazEy səba! Bir bu gətir xaki-rahi dildardən,Məhv edib könlüm qəmin, bəxş et bəşarət yardən.
Şeir 56بالماس میزد چکش زرگریبهر لحظه میجست از آن اخگری
GöyçayımHəmyerlim bir qoca dedi: Eloğlu!Bəs öz vətənindən yazmırsan niyə?