Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Uca dağlar başındaYenə karvan yol eylər.
QardaşlarQardaşlar deyəÇağırardılar
Kürə baxdımKürə baxdım, axır yavaş-yavaş,Artırmadan sürətini.
Haqq sözYadımda deyildir nə vaxt və kimdən,Belə bir hekayət eşitmişəm mən:
ArzuZülmətin tozunu sehr əlilə,Ürək aynasından rəf edə bilsəm!
Sərasər bir yerə yığılsa xublarSərasər bir yerə yığılsa xublar,Sənin bir muyinə tay ola bilməz.
"Qızıl kölələr" dünyasınaHürr insanlıq hayqırdı: Qəhr olsun zülm, qorxu, kin.Verdi milyonlar qurban… Bəs yenə bu qorxu nə?
Bu axşam çimməyinGecə sakit, gecə lal,Ətraf sükut içində.
Demə, bir də demə mənəDemə, bir də demə mənə:– Alnın niyə qırış-qırış,
EyləsinDuman, gəl get bu dağlardan,Dağlar taza bar eyləsin.
Sər indiYarın oylağının sehrinə vardım,Yar gedib yaylağa, aya, sərindi.
Gördümİki əbrun arasında,Altı “qaf”, yeddi “lam” gördüm.
Vaiz və kəndliGəlmişdi şəhərə kənddən bir nəfər,Dolaşıb hər yerə edirdi nəzər.
MənimAğbaba deməsəm dilim lal olar,Çıxarmı yadımdan Ağbabam mənım?
Pərakəndə şeir 3گر این طرز سخن در شاعری مسعود را بودیبه جان صدآفرین کردی روان سعد سلمانش
UyuyorƏsmə, dur! Əsmə, ey nəsimi-bahar!Uyuyor, yari-işvəkar uyuyor.
Ay olmazZülmü şəbahətdə bəylərin tayı,Olmaz bu dünyada, olmaz, ay olmaz.
Sən dəGöründün gözümə mələk simalı,Geyibsən qəddinə ay ağı sən də.
Yaxşı əmniyyətdir İran, həq bəladən saxlasınYaxşı əmniyystdir tran, heq beladən saxlasın,Qurd qoyunla otlayır bir yerdə itmiaan ilə.
Qəzəl: Sübhdəm gülzar içində çaldı bülbül ərğənunSübhdəm gülzar içində çaldı bülbül ərğənun,Əyyuhəl-uşşaq qum, və innəkum la təsməun
Valehlə Zərniyarın deyişməsiZərniyar:**O necə şəhərdir, on iki bazar,
Canım usta, mənə bir qılınc qayırCanım usta, mənə bir qılınc qayır,Nə uzun, nə gödək, bir qərar ola.
Ay əsir-əsirOx kimi sinəmdən keçir qəzadən,Səməndi sərsəri, aya əsir-əsir.
Qəzəl 652Bizim ki, özgələrə bənzəməz ibadətimiz,Ürəkdə gizli qalar əhdimiz, şəriətimiz.
Qəzəl 93Keçmiş gecə, ol yarə isitmə əsər etdi,Göndərdi dalımca, gecə vaxtı xəbər etdi.
Qitə 29Pişiklə saldı köpək bir gecə böyük dəva,Kasa dibi yalayansan, dedi, sən, ey biar!
Cami-Cəm, fəsil 70Dad! Bu mənbər döyən boş vaizlərdən!Utanmır ağacdan, nə də mənbərdən.
Niçe kapunda cânuma bîdad dâd olaNiçe kapunda cânuma bîdad dâd olaGönülde gözlerün ile feryâd yâd ola
Yeddi gözəl, fəsil 12Şah bir gün bağçanın gözəl yerindəSürdü gəmisini mey üzərində.
Mərsiyə 3یارب، بحق آنکه تویی عالم اسرارکز یار سفر کرده ما کیست خبر دار؟