Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Sən çıx bu minbərdən doğrunu söylə,Yalvarma kimsəyə Tanrıdan başqa!
Qitə 7رسمَست هرکه داغ ِ جوان دید، دوستانرأفت برند حالت ِ آن داغ دیده را
Sevgi valsıAy dolanır, gecə lal;Dayanmışıq üz-üzə.
ÜmidQorxmuram, düşmənim qoy min-min olsun.Neyləyər mənə?
Qəzəl 51مسافری که به رخ اشک حسرتم بدوانددلم تحمل بار فراق او نتواند
VəfaAy qız, çiçəyisən bizim dağların,Hüsnünün şöhrəti tutmuş hər yanı.
Ol pəripeykər ki, çeşmimdən nihan olmuş dururOl pəripeykər ki, çeşmimdən nihan olmuş durur,Baqi ömrüm olsun, ol cismimdə can olmuş durur.
Ay qızSən də alıb ələ bir qızıl rübab,İncə tellərini dinləndir, ay qız.
DönübdüHicran gecələri qayğı çəkməkdən,Əlif qəddim əyri yaya dönübdü.
Vağzalı çalınırBacım Elmiraya ithaf edirəm*Duvağa bürünüb yola düşürsən,
Düşməninə qardaş desənDüşməninə qardaş desənEvində kəsər başını,
Göylərin ürəyiGöylərin ürəyi nə yaman dolub,Tökür sinəmizə göz yaşlarını.
Maralgöl sükutuMaralgölə qonaq getdim yaz vədəsində,O qızılı, o almazı, o zəri gördüm.
BaxNələr gəldi keçdi fani dünyadan,Dolanan gərdişi-gəcmədara bax.
Mənim xalqımXalqımı çox sevirəm, çox.Ona mənsub olduğum üçün yox,
Bəradərim Ə.M.Sərkərov cənablarına!İthaf“Sevdim səni”, hətta dedin “oldum sənə aşiq”,
Hürriyyət və təsəttüri-nisvanAy Baba, bir bax gör mənim başıma nə zorba iş gəlmişdir. Neçə ilbundanqabaq filan əfəndi filan əfəndi ilə ağız-ağıza verib “hürriyyətinisvan”,– deyə
Mən çiçək olsaydım...Mən çiçək olsaydım, ətirli çiçəkƏtrimlə məst edib oxşardım səni.
Kürə baxdımKürə baxdım, axır yavaş-yavaş,Artırmadan sürətini.
BakıParıl-parıl parıldayır küçələrÖtən bulud səpələyib yağışı.
Dərgahda olmaq bir böyük dövlətdirDərgahda olmaq bir böyük dövlətdir,Ona qulluq etmək bir səadətdir,
Qrizantım gülləriAçılmışdı qrizantım gülləriXəzan olmuş bağçamızda bir səhər.
Bir-birinə həmdəm iki növcavanBir-birinə həmdəm iki növcavan,Biri güldür, biri gülgəz yanaqlı,
MoskvaOrda hürr ölkələri saran zəncirin ucu,Orda puç Neronların ölüm, qan yayan gücü.
Yarpaqlar töküləndəDağların zirvəsində hər gün bulud görünür,Dərələrin üstüylə boz dumanlar sürünür,
3. Şairin səsiGözəl yay günü... Günəş yavaş-yavaş dağların dalına çəkilir. Mən qayıqla gölü o tərəfə keçərək meşədə asta addımlarla gəzir, bəzən günəylərə çıxıb çiyələk yığıram, bəzən də qoca bir kötüyün üstündə oturub xəyala gedirəm.Elə bu vaxt mis sifətli, uzun ağ saçları çiyinlərinə tökülmüş bir adamın mənə tərəf gəldiyini gördüm.
Gecə-gündüz fəğandayamGecə-gündüz fəğandayam,Mənəm eşqin natavanı.
Sin əsərOyaq isən çək xədəngin ayağa,Əlikdisə gəldi-keçdi sin əsər.
KimdiAy ağalar, ay qazılar,Göy çadırda duran kimdi?
Xabi-qəflətDur, ey qafil yatan könlüm, oyan bu xabi-qəflətdən,Sənə yoxdur səmər hərgiz bu bica istirahətdən!