Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
دست در حلقهٔ موی تو کنمبوسهای بر سر و روی تو کنم
Dağ qartalıXalq yazıçısı Süleyman Rəhimova*ithaf*
Həm oğul, həm ataHamı adilikdən qalxıb ucalmaq,Hamı bu millətə ağsaqqal olmaq,
Qəzəl 99سر برآرید حریفان که سبویی بزنیمخواب را رخت بپیچیم و به سویی بزنیم
RelslərZəng çalınır... ağır-ağır tərpənir qatar,Bir az sonra nə əl yetər, nə də ün çatar.
Sənsizin könlüm şəha, bir külbeyi-viranədirSənsizin könlüm şəha, bir külbeyi-viranədir,Kimsəyə ərz etməzəm kim, bir yıxılmış xanədir.
DönüşMədəni hücumu keçirtdik həyata,Qalmadı keçmişdən bir nişan, bir əsər.
DönübdüHicran gecələri qayğı çəkməkdən,Əlif qəddim əyri yaya dönübdü.
Zorla şair olmazsanDeyirsən ki, şairlikAncaq peşədir, peşə.
Gözü yolda qalanlarımQürbət elə səpələnib,Gözü yolda qalanlarım,
PirşağıQulağımda dənizinin laylası,Ciyərimdə bağlarının havası.
Əsrimizin faciəsiƏsrimizin faciəsiNə atomdur, nə də uran,
OlmazHamı xəlq olunub bir qətrə sudan,Hər yetən gədaya xan demək olmaz.
Dərdə düşüb könül yenə dərmanım arzularDərdə düşüb könül yenə dərmanım arzular,Tənha qalanda yari-nigahbanım arzular.
Kişilər deyirlərVallah, gətiriblər bizi lap cana qadınlar,Heç oxşamayırlar belə insana qadınlar.
“Səni mən sevməyirəm, sevməyirəm...”Bir zaman millətimiz alim idi,Bilmirəm noldu ki, yatdı əbədi.
PayızYaşıl yarpaqlara düşdü qızıl xal,Çöllərə, düzlərə həzinlik gəldi.
Azmaq istərəmİtdim bir şəhərdə mən,Ünvan çıxdı yadımdan.
SöhbətQolumda saat, bir günYerimə girdim,
Ayrıldıq, ürəyim qana döndü yarAyrıldıq, ürəyim qana döndü yar,Nə deyim bilmirəm yoxam, ya da var.
Yoldan kənarYoldan kənar, düzənlikdə,Bir az uzaq çay boyunca
MəhəmmədBir cavan tazədən gəlib ərsəyə,Əcayib oğlandır, adı Məhəmməd.
A dostGülşən yapdım, güllərini yel aldı,Bir tək qönçəsini dərmədim, a dost!
Dənizlə tənha qalmaq istəyirəmDənizlə tənha qalmaq istəyirəm,oturub sahil qumlarında
Sən nə gözəlsənYanağında:suların, ulduzların gümüşü,
OynarBaşına döndüyüm alagöz Pəri,Öz-özünə qeyri halman oynar.
SənəminGözəllərin gözəlidi,Var bu sədası Sənəmin.
Varİnsan oğlu yalan demə, yalan da var,Üzümə aydın görünmə, çiskinli duman da var.
«Molla Nəsrəddin» təyyarəsiİki ildir ki, vəfat etmiş ərim Kəblə Cəfər,İşləyib öz başımı saxlamışam bircə təhər,
Kimə deyimBu zəmanə betər gəlib.Mən dərdimi kimə deyim?!