Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Sonsuz gurultular arasında birGöylərə baş çəkən buruq titrəyir.
İstərəmÇoxdu cahan içrə nazənin dilbər,Özümə münasib yarı istərəm.
Əsgər oğlumaÜzündən öpməyə çatmazdı boyum,Bir az da qalxardım pənxəmin üstə.
Niyə Azərbaycan dilim-dilimdirBabam!Necə dözdün bu ağrılara
Qız qalasıQız qalası, Qız qalası, mübarəkdir!Sənin təzə cəh-cəlalın nə qəşəngdir.
Hamıya müştəridir…Gecə-gündüz qıcıyan üstümüzə,Azman əzrayılın dişləridir…
EyləXəllaqi-möhtərəm, şahi-zülkərəm,Bu uzun gecəni tez sabah eylə.
Sən yadıma sal45 il, elə bil, göz qırpımındaÖtüb keçdi desəm, olacaq yalan.
Əsrimizin qəhrəmanları(Dörd pərdədə roman)“Qospadin” Nəsir intelligent, müsəlman “kavaleri” həmişə qızlarla tanış
NasehNaseh, ey nüsxeyi-kübrayi-kamal:Naseh, ey gövhəri-dəryayi-kamal!
Bahar lövhələriYenə dağlar dumanlardan üzə çıxır,Çəmənlərdə yaşıl otlar dizə çıxır.
Qızıl qanadDənizdə boy göstərib mahir üzgüçü kimiYavaş-yavaş batır gün.
Sözə baxDedilər dostum xəstədir,yatır bərk,
Cünunluq etməyə maildir bəşərCünunluq etməyə maildir bəşər,Birində az olur, birində bətər.
Həyatdır axar çeşməHəyatdır axar çeşmə,Yetər ah, dastan demə!
Aya qılasanEy günəş cəmallım, sən nə gözəlsən,İstərsən ki, tənə aya qılasan.
Böyük şəhidimizəMünir Kari üçün*Özün bir nur ikən “qanlı ulduzun”
Marselin taleyiPraqada tanış olduq,adını xəbər aldım
Ay işığındaMən səni gördümay işığında.
NeylərLeyli yarım qəmər hüsnü,Bu boyu, tələti neylər?
Gülə-güləZimistan zəhmətin çəkəndə sənin,Yenə aşiq olub ağ gülə-gülə.
Təcnis: Ərənlər sərvəri Şah QulkəfiƏrənlər sərvəri Şah Qulkəfi,Şücaət yaraşır Həsən Mövlayə,
LeninəAfağı ağladırsa da tə’siri-matəmin,Asudə yat, bu mövt ilə sarsılmaz aləmin.
Bu sevdaya düşən günü ölmüşəmSevib sevdasına yandığım gözəl,Bu sevdaya düşən günü ölmüşəm.
Qəsidə 17ای رخ و قد تو را دل رهی و جان غلامقد تو سرو سهی روی تو ماه تمام
Sür ömrünü, çək ləzzətini can ələ düşməzSür ömrünü, çək ləzzətıni can ele düşməz,Heç bir belə gün, bir bele dovran ele düşmez.
Qəzəl: Qönçeyi-gül ta gülüstanın çırağın yandırırQönçeyi-gül ta gülüstanın çırağın yandırırƏndəlibin pərdeyi-çeşmində yağın yandırır
Qəzəl 2130Arif nəzərində bu kiçik lanə böyükdür,Nadan nə bilir ki, axı divanə böyükdür!
Qəzəl 354Niyə söz açım könüldən sənə, məhrəmim deyilsən,Qəmimi duyanmasan da, yanıram sənin qəmindən.
Qəzəl 81Məh cəmalində niqabi olmasa gər, qəm deyil,Şöləyi-rüxsari çünki örtüyündən kəm deyil.