Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Axtarıcısansa, mənsəbi tərk et,Hər çətinlik üçün yoldan dönmə, get.
Âyine al elüne ola ki bir yüz göresinÂyine al elüne ola ki bir yüz göresinAyı nedür diyiben ola ki bir yüz göresin
Şərəfnamə, fəsil 39Dur, saqi, o qızıl camı qoyma boşKi, Cəmşid, Firidun yadigar qoymuş,
Qəzəl 438گر بنالم من از این درد که در دل دارمبس عجب نبود اگر رحم کند دلدارم
Qəzəl 31گرچه چشم ترک مستت فتنه و ابرو بلاستاین چنین دلبر بلا و فتنه دیگر کجاست؟
Oğru və fəqirTutdu bir düzdi-nabəkarı əsəs,Bağladı bir sütuna möhkəmü bəs.
Rübai 113از کبر دلا دست بعیوق مزنلافی که زنی ز دست معشوق مزن
AlçaqdırAlçaqdır o çalsaqqal, baxma qocadır çaldır,Alçaqları yüksəldir, yüksəkləri alçaldır...
Qəsidə 73خورشید ملک پرور و بهرام کامرانبرجیس سعد گستر و کیوان حکمران
Neyləsin biçarə aşiq, yar əgər yar olmasa?Neyləsin biçarə aşiq, yar əgər yar olmasa?Xarə yalvarmazdı bülbül, eşqi-gülzar olmasa!
AparsınVəslin evinə qoy məni hicranım aparsın,İllər boyu hicrana dözən canım aparsın.
Rübai 57Nəmli gözlərimdən axan gilələrXəncərdən damlayan al qana bənzər.
Qəzəl 110به فکر نرگست افتاده نرگسبه خواب ناز رخصت داده نرگس
Digər şeir 49تعلیم او نکرد معلم حدیث عشقایکاشکی که من شدمی ترجمان دوست
Qəzəl 154تازه شود حیات ما چون بگشاید او دهنبوی گل است یا نفس آب حیات یا سخن
Mən şahi-qəvişövkətəm, Iran özümündür!Mən şahi-qəvişövkətəm, Iran özümündür!İran özümün, Rey, Təbəristan özümündür!
ÇiçəkGözəl çiçək, dalğalanır dağ döşü,Nədir o tərpəniş, dəryamı yoxsa?
Sabahın imtahanıDünən mənə neçə-neçə xəzinəninaçarını bağışladı.
QocalıqAh kim, aldı mənim əqlü kəmalım qocalıq,Eylədi misli xəzan çöhreyi-alım qocalıq,
Mehdi daşlarıXəzərin Mərdəkan sahillərindəBu gün də görünür həmin o daşlar.
Dərddi ki, dərdlinin yoxdu yiyəsiSənin dərdin alım, “nisyə dərd” dedin,gözündən oxudum: çəkənə yazıq!
Ömrün yüküAğlın əzabı,Təsadüfən boynuna düşən
Səadətnamə, 102پشّهای رفت بر درخت چنارگفت خواهم که بر پرم هشدار
Ey ziyadə ləhzə-ləhzə hüsnünə heyranlığımEy ziyadə ləhzə-ləhzə hüsnünə heyranlığım,Günbəgün artux ğəmi-eşqində sərgərdanlığım.
Canım otpuskadadırYetmişəm vəslə, könül, hicranım otpuskadadır,Özüm otpuskadayam, həm xanım otpuskadadır.
OlduDəhrdə cəfa əlindən,Əlif qəddim kaman oldu.
İçindəOn səkkiz min aləm, yetmiş iki dil,Ülfət qılır bir bazarın içində.
Qəzəl 145قطره ائی از قعر دریا دم مزنذرهئی از مهر والا دم مزن
Sənəmİşvə-nazın ağlım alır,De, bu nə cəlaldı, Sənəm.
Tülkü və aslanBir tülkü görməmişdiÖmründə hərgiz aslan.