Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
(pərdəsiz dram-zarafat)*Qapım döyülür.
Vəsfi-halYaran, mənimlə baziyi-çərxi-xərifə bax!Mən natəvanə eylə nəzarə, hərifə bax!
Bulaq adətiBulağın gözünə daş tıxasan daBaşqa göz tapacaq, axıb gələcək.
Qalan qapılardıSənin telefonun səninki deyil,ordakı nömrələr neçə əl görüb.
GəlinƏzizdi bala nəfəsi,Evə hopub sözü – səsi.
Səadətnamə, 90این همه بحثهای لفظی بودورنه در اصل نیست گفت و شنود
Sınsa oxun rişteyi-can birlə peyvənd eyləyimSınsa oxun rişteyi-can birlə peyvənd eyləyim,Tapsa çün peyvənd anı, bağrımara bənd eyləyim.
Yurda-burdaQonaq gəlib qonaqdı yurda-burda,Nə tazə, nə yamaqdı yurda-burda.
YetişdiBu dünyada heç şad olub gülmədim,Hər vaxt işim ahu-zara yetişdi.
Getmə, amandıGözəllər sultanı, mələklər şahı,Alagöz cananım, getmə, amandı!
Qəzəl 125ز چشم مست ساقی من خرابمنه آخر بیخود از جام شرابم
OlmasaBəzirganlar yük bağlamaz,Gər xiridar olmasa.
Çoban mahnısıSürür inəkləri Dadaş,Otarmağa yavaş-yavaş;
Kişi ömrüDərd-ölümün elçisiÜrəyimi yesə də bir üzdən,
Birinci Dumanın iniqadı münasibətilə söylənmişdirOlub əfradi-millətdən bu gün təşkil bir məclis,Nə dadlı meyvəpərvərdir görün bustani-hürriyyət,
Şeir 73به شکوه گفت جوانی فقیر با پیریبه روزگار، مرا روی شادمانی نیست
Yaralı TəbrizMən görəndəbağçaların, bağların
FüzuliÜfüqlərdə günəş söndü bir axşam çağıÇox uğursuz bir qaranlıq çökdü dünyaya,
Qəzəl 5طرب افسرده کند دل، چو ز حدّ در گذردآبِ حیوان بکُشَد نیز، چو از سر گذرد
Gəlin olarLal axan su sərin olar,Dalğın baxış dərin olar.
Tamah - ləyaqət1Nəfsinə qul olsan... Nə deyim sənə?
Qəzəl 89به مرگ چاره نجستم که در جهان مانمبه عشق زنده شدم تا که جاودان مانم
Nənəm danışqan olub(Zarafatyana)*“Nənəm danışqan olub...” gileylənir nəvələr,
İki aləmdə sultandır qələndərİki aləmdə sultandır qələndər,Qədim küfrü imandır qələndər.
KönlümüŞimşək kimi buludları qovaraq,Verdim parlaq çiçəklərə könlümü.
PəriEşitdim sədanı, gəldim buraya,Dedilər dərs alır Qurana Pəri.
Rudəkidən iqtibasBir cavan qocaya dedi: – Ay əmi,Az güldür özünə qızı, qarını.
Sağalmadı yaran, balamQəbrin üstündə bir anaAğı deyir yana-yana:
Məni fikirli görsənMəni fikirli görsənDemə ki, bir qəmim var.
EyləDinin yarpaqları firudindir,Oruc tut, namaz qıl, ibadət eylə.