Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
زلف به ملک حسن به سر تا کله نهادبرداشت پای نخوت و بر فرق مه نهاد
Qəzəl 129ماه ز مشرق طلوع کرد چو رویت تمامنی که بود مه که زو مهر کند نور وام
Kürd çaldıqca boru çingənə oynar, derlərKürd çaldıqca boru çingənə oynar, derlər, –Bir məsəldir ki, demiş Türkiyə iz’anlıları.
Məhəbbətİztirab içində yatır qəhrəman,Nə qədər solğundur onun bənizi.
Gözləri yol çəkən ana mahnısı(nəğmə)*Bir ana, boynunu burmaqdan yorulmaz.
Aslan, qurd və çaqqalGörmüşəm nüsxədə bir türfə misal,Əyyami-sabiqdə bir qurd, bir çaqqal.
Dənizdə nəğməÜfüqlər arxasındaGün batır, axşam düşür.
Qoşa məzarAğstafanın Qıraqkəsəmən kənd qəbiristanlığında anamla dayım yanaşı dəfn edilib.*Bacı-qardaş yanaşıdı,
Gülər, qan ağlarPayız gələr, yarpaq düşər,göylər qan ağlar, qan ağlar.
Mirat-ül-mühəqqiqin, fəsil 2بدان که نفس طبیعی عبارت از قوّتی است که اجزای جسم را نگذارد تا از یکدیگر متلاشی شود، و نفس طبیعی را دو خدمتکار است که یکی را خِفَّت گویند و دیگری را ثقل. و خفت عبارت از قوتی باشد که مایل محیط بود و ثقل بر عکس او.و نفس نباتی عبارت از قوتی باشد که جسم را در طول و عرض و عمق بکشد و بزرگ گرداند و نفس طبیعی خادم نفس نباتی باشد و نفس نباتی را به غیر از او هشت خادم دیگر باشد چون: جاذبه و ماسکه و هاضمه و ممیزه و دافعه و مصوره و مولده و منمیه.
Fəraqun odu yandırdı bəlapərvərd canimniFəraqun odu yandırdı bəlapərvərd canimni,Gözüm seylabi yıxdırdı pozulğan xanümanimni.
Nədən olduYeri, göyü insi-cinsi yaradan,Haqq əmir eylədi yer nədən oldu?
Barmağa dünya dolanıbDəyişib dövri-zaman, dövrə müəmma dolanıb,Pisə mənsəb verilibdir, düzə «əmma» dolanıb.
Üç şeyBu dünyada üç şey başa bəladı:Yaman oğul, yaman arvad, yaman at.
Qəzəl 138ار رخت پنهان بنور خویشتنروت مخفی در ظهور خویشتن
İsgəndər və filosof DiojenQoşunla keçərkən rumlu İsgəndər,Ona söylədilər: “Ey, böyük qeysər!
Tanrı ışığıBir kökümüz doğudadı,Bir kökümüz günbatanda
Şeir 38نهال تازه رسی گفت با درختی خشککه از چه روی، ترا هیچ برگ و باری نیست
Qəsidə 14ساقیِ سیم بر بده ساغرکه جهان یافت رونقِ دیگر
Mən yandım, sən isindinEmin Sabitoğlu bəstələmişdir*Ürəyimdən keçəndən
Şitil kök atmasa torpağa əgərŞitil kök atmasa torpağa əgər,Ha su ver, gübrə ver, sanma göyərər.
Qəzəl 4285Lütf ilə bir bizi saysan, nə olar?Məni məndən də ayırsan, nə olar?
Qəzəl 287Bu üzmüdür, ilahi, ya da bir Aydır tamam?Bu zülfmüdür, xudaya, ya da şikar üçün dam?
Qəzəl 370Dün eşitdim gülşənə naz ilə etmişsən güzar,Rəşki-ruyindən yetişmişdir gülə yüzlərcə xar.
Cami-Cəm, fəsil 30Bunu yaxşı bilir hər anlayan kəsDilsiz bir natiqdir bu dünyada nəfs.
Yüregüme urur ise sanemâ gözün ohı yüzYüregüme urur ise sanemâ gözün ohı yüzBu cânum sana fidâdur ne yüz ile kaytaram yüz
Xosrov və Şirin, fəsil 113Şirin yuxusundan ayıldı səhərYeni təhlükədən verildi xəbər.
Qəzəl 338صبح ازل ز مشرق انوار بردمیداز نور روی یار به ما لمعهای رسید
Qəzəl 16ای شب زلفت که روزش کس نمی بیند به خوابدر تب است از تابش خورشید رویت آفتاب
Rübai 69گر خیزد هیچ دیبه از هیچ طرازتارش گل و پودش ز می و مشک طراز