Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Mən eylə bilirdim ki, mənə yar olacaqsan,Aləmdə mənə yari-vəfadar olacaqsan.
Nə çıxarSöyləyən arif ola, dinləyən abdal, nə çıxar?Nə çıxar? Çıxsa ya bir hiylə, ya bir fitnə çıxar!
Rübai 106گفتم که به مهر یار دل بسپردماز هجر نگویم ار ساید خردم
Hürriyyət tərənəsiArtardı zülmü zillət içində əzabımız,Göstərməsəydi mehri-ruxin inqilabımız.
AxşamlarQəribəlik görürəm öz-özümdə axşamlar,Sənin adın çəkilir hər sözümdə axşamlar.
Rübai 147گه خصم شوی مرا و گه یار آئیروزی به هزار گونه در کار آئی
Qəzəl 236باز در آتشم ز روی کسیمیکشد خاطرم به سوی کسی
Atəşkədə, fəsil 40چون عروس حجلهٔ فیروزه گونمهد زرّین بست بر پشت هیون
Qəzəl 208بشنو ز نی سماعی به زبان بیزبانیشده بیحروف گویا همه صوت او معانی
Bilməm nə görübdür bizim oğlan oxumaqda?!Bilməm nə görübdür bizim oğlan oxumaqda?!Dəng oldu qulağım!
Keçdi günlər ki...Keçdi günlər ki, sənin hüsnünə pərvanə kimiGərərək köksümü yandım uca eşqimlə həmən;
Paslı qılıncHakimin qərarı qətidir demək!– Qanun yazdığını yazıbdır o da!
Gedirsən get, sənə fəth ilə nüsrət həmrikab olsunCəfərqulu xana*Gedirsən get, sənə fəth ilə nüsrət həmkirab olsun,
Hər şeyi təzədən başlayaq gəlinHər şeyi təzədən başlayaq gəlin,Ömrün anını da, saatını da,
Niyə getdinAdil Bəbirov bəstələmişdir*Bir qara göz görəndə
Dostum Abbasın qəbir daşınaÇox cavan oldum mən... torpaq yığınıMin-min görüləsi işlərim vardı.
Gülşəni-raz, fəsil 32بنه آیینهای اندر برابردر او بنگر ببین آن شخص دیگر
Begüşa, ləbi-şirin bekəlami nə bolupturBegüşa, ləbi-şirin bekəlami nə boluptur,Hərgiz nə səlami, nə pəyami, nə boluptur.
Yerdən göyə qovlanmışıqBir şikarıq fənd ilə ovlanmışıq,Bir nigarıq söz ilə tovlanmışıq.
Qəzəl 77چون عکس رخ دوست در آینه عیان شدبر عکس رخ خویش نگارم نگران شد
Min illərin həsrətiƏlin toxunan kimiRuhumdan baş qaldırır
Məni məftun edənEy məni məftun edənMəftunluğumdan bixəbər!
Qəzəl 6205فقیران را به چوب منع از درگاه خود راندنبه شمع دولت بیدار باشد دامن افشاندن
Rübai 83Alçaq adamların tənəsn hər an,Ağırdır fələyin zülmündən, inan.
Həft camQəflət yuxusundan o zaman kim oyanıb mən,Söz bayrağı qaldırdım uzaq göylərə yerdən.
Qəzəl 190به دشمنان نتوان رفت و این شکایت کردکه دوست بر دل ما جور تا چه غایت کرد
Olmadı begüm çâre devâyile bu derdeOlmadı begüm çâre devâyile bu derdeEyle yazıluyidi kazâyile kaderde
İqbalnamə, fəsil 38Müğənni, bir quşsan - vaxtı düz bilən,De görək: nə qədər keçmiş gecədən?
Qəzəl 452فقر میگفت که: من خسرو جاویدانمشاه میگفت که: من سایهٔ آن سلطانم
Qəzəl 46مطلع نور تجلی آفتاب روی اوستلیلة القدری که می گویند هست آن موی اوست