Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Cânını câna virmege yürek içinde cân gerekYüreği kanı su olup gözleri suyı kan gerek
Xosrov və Şirin, fəsil 68O ay sifətlini Xosrov görərkənEtdi öz qəlbini o sərvə çəmən.
Qəzəl 465ما در طلب دوست فراوان بدویدیمبسیار دویدیم ولیکن نرسیدیم
Qəzəl 78دلی دارم که در وی غم نگنجدچه جای غم؟ که شادی هم نگنجد
Qəsidə 98نهاد روی بما دولت و سعادت بازز رنج و درد بدل دادمان سلامت و ناز
Hər dəmdə qıllam ney tək nəvaniHər dəmdə qıllam ney tək nəvani,Saldın nəzərdən mən binəvanı.
AtamızKönül sizə türküsünü açıqlar,Sevginizlə ətirlənir butamız.
Rübai 121چندانکه به کار خود فرو می بینمبی دیده کی خویش نکو می بینم؟
Qılmış ol məhvəş üzünə zülfi-purçinin niqabQılmış ol məhvəş üzünə zülfi-purçinin niqab,Çöhreyi-xurşidi guya göydə basmışdır səhab.
Qoy sevməsinKüsdü yar məndən, nəhayət, sevməyir qoy sevməsin,Eyləməz könlüm şikayət, sevməyir qoy sevməsin.
Qitə 7مؤلف تذکره آفتاب عالمتاب درباره مَهْسَتی میگوید: در موزونی طبیعت و قد و قامت و تناسب اعضا و لفظ و معنی و حسن صورت و محبت سرآمد اقران و سرخیل لولیان زمان بود. سلطان سنجر سلجوقی و بنظر بعضی بابر پادشاه فریفته حسن و جمال و شیفته غنج و دلال آن بدیعه الجمال گردید بنابرآن به حضوری مجلس خاص سلطانی اجازت تمام داشت و در آن بزم با شعرا و ادبائی مانند امیر احمد و غیره طریقه مطارحه و معارضه میپیمود، روزی سلطان به مَهْسَتی چنین گفت:«چیست پنهان زیر دامان تو ای سیمین بدن »
Tarix 3چون که در سال هزار و شصت کرداز سعادت در نجف بختم نزول
Digər şeir 44آن تار زلف بر دل و آنشانه کردنتترسم که خون خلق بریزد بگردنت
Qəzəl 2با آن که برشکستی چون زلف خویش ما راگفتن ادب نباشد پیمانشکن نگارا
Arzu ("Nə dərs olaydı, nə məktəb, nə elmü sən’ət olaydı!")Nə dərs olaydı, nə məktəb, nə elmü sən’ət olaydı!Nə dərsə, məktəbə, elmə, filanə hacət olaydı!
Çil toyuğun tək yumurtasıOxucum, etiraf edirəm qəlbənSatira gəlməyir mənim əlimdən.
Bir gün idi...Bir gün idi...ikimizin qoluna girib
Dilbər sən gedəndən bəri könlümünDilbər sən gedəndən bəri könlümünNə səbri, sükunu, nə qərarı var.
Şair dostum, uzaqlardan gəlirsənŞair dostum, uzaqlardan gəlirsən,Sən yaxşı bax bu yerlərə – mənimdir.
Arxada uçurum, qabaqda ZamanKeçirəm Bakının küçələrindən,bu günü qürbətdi, dünəni Vətən.
Bu gün xoşbəxtəmBu gün xoşbəxtliyiməqoy qibtə etsin hamı.
Mirat-ül-mühəqqiqin, fəsil 1حمد و ثنای بی عدد ذوالجلالی را که آثار قدرت او در عالم آفاق و انفس چون آفتاب جهانتاب بر چشم اهل بصیرت تابان است کقوله تعالی: «سنریهم آیاتنا فی الآفاق و فی انفسهم حتی یتبیّن لهم انّه الحق»؛ و اظهار صنع او در ظاهر و باطن عالم مُلک و ملکوت روشن و عیان است کقوله تعالی: «و فی الارض آیات للموقنین و فی انفسکم افلا تبصرون»؛ بلکه از اوج گنبد خضرای افلاک تا حضیض مرکز غَبْرای خاک جمله دلایل هستی اوست کقوله تعالی: «انّ فی خلق السموات و الارض و اختلاف اللیل و النهار لایات لاولی الالباب»؛ و هیچ ذره از ذرات عالم از فیض جود و کرم او خالی نیست کقوله تعالی: «فاینما تولوا فثم وجه الله»؛ و ذرات و قطرات جبال و بحار جمله در تسبیح و تهلیل حضرت اویند کقوله تعالی: «و ان من شیء الا یسبّح بحمده».و صلوات و تحیّات فراوان بر جان انبیا و رسل، علیهم السلام، علی الخصوص بر جان پاک مهتر پیغمبران و پیغمبر آخر زمان محمد مصطفی- علیه افضل الصلوات و اکمل التحیّات- باد که خلق را از هاویۀ جهالت به واسطۀ انوار هدایت خلاص گردانید و بعضی از خلایق را به علم خداشناسی خاص گردانید و به واسطۀ معرفت نفس به معرفت حق رسانید که: «من عرف نفسه فقد عرف ربّه»؛ و بر جان اهل بیت و خاندان و یاران او و سلّم تسلیما کثیرا.
Gözlərin sevdasidə gəldi mana bimarlıqGözlərin sevdasidə gəldi mana bimarlıq;Bir gəlüb sormazsan, axır beləm olur yarlıq?!
Qarabağ boy-boy!Nə qədər mümkün olursa, Vətəni soy-soy-soy,Qarabağ boy-boy-boy.
Qəzəl 91دل از بند من بیدل رها شدنمیدانم کِه او دید و کجا شد
Bir gün mən də gedəcəyəmƏbədilik qalan yoxdu,Bir gün mən də gedəcəyəm.
Hıçqıra-hıçqıraDoğma yurdda yollar keçdimHey xəyallar qura-qura
Qəzəl 6800Ey gözəl, həm meypərəst, həm də qəzəlxan olmusan,O yaman gözdən uzaq, məşhuri-dövran olmusan.
Rübai 130Dodağın qönçəsi ülkərə misal,Lalənin bağrıdır üzündəki xal.
Qitə 3Qafil olma yazdığın şerindən, ey söz ustası,Dəhrdə olmaz belə övladi-xoştinət sənə.