Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Kimi nisbət qılım ol sərvi-sənubər qəddə,Ucalardan ucadır qədrdə, həm qiymətdə.
Qəzəl 256کمان مهر ترا چرخ چنبری نکشدفروغ روی ترا جرم مشتری نکشد
Zî-tal'at-ı mevzûn u zihî hûb şemâ'ilZî-tal'at-ı mevzûn u zihî hûb şemâ'ilKi gelmiş ana hilkat ile hil'at-i kâmil
Xosrov və Şirin, fəsil 90Səadət bir gülü bəslərsə əgər,Bəslədiyi gülə həvəskar istər.
Qəzəl 480تو جان و دل مایی، من وصف تو چون گویم؟بی چون و چرا گویم: در وصف تو چون گویم
Qəzəl 96مأوای غمت جز دل پردرد نباشدتشریف بلا جامه هر مرد نباشد
Qəsidə 106گشت کوه و باغ در زیر گل بیجاده رنگساق و سم از گل چریدن کرد چون بیجاده رنگ
Əngurdə mey şirəsi, ey əhli-səfa!Əngurdə mey şirəsi, ey əhli-səfa!Yerlə gög arasında qılıb nəşvü nüma;
DeyəndənHər yurddaş olandan yoldaş olarmı?!Hər yoldaş olandan sirdaş olarmı?!
Rübai 123چون غنچه اگر بند دهان بگشایماسرار زمانه در زمان بگشایم
Ey könül, eyləmə bülbül kimi əfqan bu gecəEy könül, eyləmə bülbül kimi əfqan bu gecə,Sən gərəkdir, olasan gül kimi xəndan bu gecə!
Bizim günəşin ünvanıBütün yer kürəsində azadlıq istəyənlər,Köləlik dünyasında ağ günə həsrət bəşər
Rübai 13در عالم عشق تا دلم سلطان گشتآزاد ز کفر و فارغ از ایمان گشت
Müfrəd 5لبی که لب ز دعا بست بسته شد در اوسری که سجده ندانست خاک بر سر او
Digər şeir 47تا سر زلف تو در دست نسیم سحر استراز سربستۀ ما در همه عالم سمر است
Qəzəl 5داشتم روزی نگاری یاد میآید مراهر زمان از یاد او فریاد میآید مرا
Dün yatıb Mir Haşımı rö’yadə gördüm, söylədimDün yatıb Mir Haşımı rö’yadə gördüm, söylədim:Seyyidim, hicrində ərzi-şurişi-həşr eylərəm.
Uşaq bağçasıYenə də al geyib qızarır göylər,Əsir sərin-sərin dəniz küləyi,
Eyfel qülləsində...Eyfel qülləsindən Parisə baxdım,Par-par parıldayan Pari, Paridir.
Ey sevdiyim, səndən cüda düşəliEy sevdiyim, səndən cüda düşəli,Nə səbrü sükunun, nə taqətim var.
Ah, neçə ünvana getmir ayağımAh, neçə ünvana getmir ayağım,Neçə qapı zəngi cingildətmirəm.
Tehranda Azərbaycan səfirliyi, Üçrəngli bayrağımızSəni qaldıranacan,can verdik, nə qədər can.
Biz gedərik, yaşıdlarımÖmür keçir, saç ağarır, göz nurdan düşür,Qamət sınır, boy kiçilir, qürurdan düşür,
Necə, ey xodkam, hicründə mana bədnamlıqNecə, ey xodkam, hicründə mana bədnamlıq,Sən vəfasız dusti sevməkdə, düşmən kamlıq.
Ağlamağım var, gözəlimNə işim var, na evim var, nə bağım var gözəlim,Nə pulum var, nə ətim var, nə yağım var gözəlim,
Qəzəl 95دیده سرگردان و نور دیده دایم در نظرچشم در منظور ناظر لیک از وی بیخبر
Bu, adi millət deyilŞəhidlik ömrün tacı,şəhiddi baş tacımız,
Ümid yoluSinəm – qranit dağı...Hey döyürlər sinəmə
Qəsidə 1ای سواد عنبرین فامت سویدای زمینمغز خاک از نکهت مشکینلباست خوشهچین
Rübai 137Zülfün bənövşəni saldı torpağa,O, qulluq halqası taxdı qulağa.