Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Xaki-dərini sürməyi-çeşmü bəsər etdik,Biz başqa gözəldən dəxi qəti-nəzər etdik.
Qəzəl 312گر کسی در عشق آهی میکندتا نپنداری گناهی میکند
İy gözi karahçı lebi sâkî beni mey-nûşİy gözi karahçı lebi sâkî beni mey-nûşViy kaşları hâcib yüzi han kirpügi çavuş
Sirlər xəzinəsi, fəsil 30Bu pərdənin dalında mahir bir oyunçu var,Əgər yoxsa, bəs hardan çıxdı bu oyuncaqlar!
Qəzəl 528ما که مستان خرابیم درین دیر مغانغیر ازین دیر ندیدیم دگر دار امان
Qəzəl 148کفر زلفت گر نهد بر سر مرا یکبار بارنیست ایمانم اگر باشد مرا زان بار بار
Qəsidə 134آن کجا کاوس کرد او نیت جادوستانوان کجا محمود کرد او نیت هندوستان
Bu Gəncədə bir gənci-nihanım qaldıBu Gəncədə bir gənci-nihanım qaldı,Bir simbədən, qönçədəhanım qaldı.
SevirəmSevirəm mən sevən insanları, candan sevirəm,Sevgi dünyasına könlüm göz açandan sevirəm.
Rübai 147در معرکه شیر آتش انگیز توییدر بزم به از هزار پرویز تویی
Günəşlə bəhs edirəm mən bu gül cəmalım iləGünəşlə bəhs edirəm mən bu gül cəmalım ilə,Necə bərabər olur ay iki hilalım ilə?
Sən də gərək...Oğlum, yazıq bu dünyamız beş günlükdür, deyənə,Sən də gərək atan kimi el qədrini biləsən.
Rübai 53جانا غم دل ز بینوائی خیزدوین دود ز آتش جدائی خیزد
Qəzəl 15نه تنها فارغم کرد از جهان دردز قید جان خلاصم کرد جان درد
Ləali-mənzumə, fəsil 61ایمظهر صفات خداوند بیمثالایذات پاکت آئینه ذوالجلال
Müfrəd 15ز ذوق یار ملامتگران چو بیخبرندبه روی دوست چو خرگوش خفته مینگرند
Tap görüm!.. ("Həp kiçiklər kiçik ikən böyüyür")Həp kiçiklər kiçik ikən böyüyür,O nədir ki, böyük ikən kiçilir?
Musa CəliləO gün ki, üstünü cəlladlar aldı,Günahsız töküldü müqəddəs qanın.
Əsgər ağac əkirƏtrafı qum çölü,qum adası;
Sevdiyim, bir yerə cəm eyləsələrSevdiyim, bir yerə cəm eyləsələr,Məhvoşi-dövranı, sənə yetişməz.
Payızda boz sulara durub fikir verəsənPayızda boz sulara durub fikir verəsən,Kür öz sahillərilə nə danışır görəsən?!
Sən də xiffət eyləmisənBülbül, yenə nə şivəndi,bağı cənnət eyləmisən
Evim – avtobuslar, vaqonlar, təyyarələrEvim – avtobuslar, vaqonlar, təyyarələr,Kəndlər, şəhərlər, səyyarələr –
Afitabi-dilbəri ruyi çün mahındır sənünAfitabi-dilbəri ruyi çün mahındır sənün,Afitabə sayəban türfi-külahundur sənün.
Ac vətənin acı hacıHacı MailəŞüəra məclisinin nur saçan tacı hacı,
Qəzəl 123ما مست و خراب چشم یاریمآشفته زلف آن نگاریم
Öz sözün iləBiz nə arzudayıq, həyat nə işdə...Çay gəldi, üz-üzə oturmuşduq biz.
O qatar nə qatardıO qatar nə qatardı:Canı candan qopardı,
Pərakəndə şeir 30(مده ز دست درین فصل جام صهبا راکه موج لاله به می شست روی صحرا را)
Rübai 177Tüstün öz bacandan çıxacaq bir gün,Quşun yuvasından ucacaq bir gün.