Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Tənimdə getməyə yox kuyi-yarə tabü təvan,Xoşam ki, olmamışam zəfi-tənlə sərgərdan.
Qəzəl 301دل به کسی سپردهام کو همه قصد جان کندکام کسی روا نکرد، اشک بسی روان کند
Niçe niçe zülfün içün sanemâ kıl olam inceNiçe niçe zülfün içün sanemâ kıl olam inceNiçe va'deler kılurdun bana gönlümi alınca
İqbalnamə, fəsil 3Nə bir taxt istədi Məhəmməd, nə tac,Qılıncla çox aldı şahlardan xərac.
Qəzəl 510تن زنده بجان آمد و جان زنده بجانانجان راهبر دل شد و دل راهبر جان
Qəzəl 125عابدان حق سجود قبله رویت کنندعارفان حق از آن طوف سر کویت کنند
Qəsidə 121ایا درفش تو باز سپید و خصم تو بومنرفت زیر فلک چون تو خسرویرا بوم
Ey rədi qılan rübab eşqində kəbabEy rədi qılan rübab eşqində kəbab,Qanunə üsul ilə yetirdin mizrab.
Ulusum mənimEy şair ürəkli ulusum, mənim,Ey Ayım, Günəşim, ulduzum mənim!
Rübai 127زان زر هوسی که خیزد از کان سخنچندانکه نسخته ام به میزان سخن
Könlüm vurulub bir güli-reyhanə LerikdəKönlüm vurulub bir güli-reyhanə Lerikdə,Bülbül kimi gəldim yenə əfğanə Lerikdə.
Fəlakət təbiliXəzan qoşun çəkib baharın üstə,Gülşəndən qanqalı yolmaq vaxtıdır.
Rübai 23قصاب یکی دنبه برآورد ز پوستدر دست گرفت و گفت وه وه چه نکوست
Müfrəd 7بنده اندر بندگی گر نارس استچون خدایی از تو میآید بس است
Digər şeir 53گرچه در پای فکندی چو سرموی مرابدو عالم نفروشم سر موئی ز سرت
Rübai 8عشق تو که در دل آتش تیز افروختدانم که به شمع سوختن او آموخت
Dün bir eşşəkxisal insanəDün bir eşşəkxisal insanəGəlməmiş xoş təraneyi-zənbur;
Gülə-güləMaral çıxdı dağ döşünəSəhər vaxtı gülə-gülə,
Vətənsiz məhəbbətGözdən gözə axan odla yaxınlaşdıq,O da sevdi,
Kəman əbrulərin, ox kipriklərinKəman əbrulərin, ox kipriklərinMən olmuşam rovzən-rovzən içində.
Bizə elə gəlir ki...Ən gözəl şey bizdən uzaq olandı,Ən qiymətli – əlimizə çatmayan.
Daş ürəklər gördüm, ölü baxışlarBir qələm dostumu apardı dünya,daş ürəklər gördüm, ölü baxışlar.
Uzaq Şərqin üfüqlərində Cavidi xatırladımTəyyarədəyəm, göyləri fəth etmədə sürət,Çərxi-fələyin sürətini ötmədə sürət.
Ey gözün zaği-siyahü zülfi-mişkinün duzağEy gözün zaği-siyahü zülfi-mişkinün duzağ,Danə xalın içün düşmiş duzağuna duz ağ.
İmkan olar biz bilmərikQorxuram yellər əsər, tufan olar biz bilmərik,Yer dinər, göy dindirər divan olar biz bilmərik.
Qəzəl 108مرا از رویِ هر دلبر، تجلّی میکند رویشنه از یکسوش میبینم که میبینم ز هر سویش
Aydın Məmmədovun dəfn günündəYarıldı yerin köksü – əbədiyyət qapısı,Qəbirstanlıq yolları dolub-daşdı adamla.
Sən su olsanSən su olsanMən səni
Qəzəl 9Ayrılar dostundan, əlbət, olmasa kim mehriban,Bil, sarı yarpaqları bağdan qovar badi-xəzan.
Rübai 144Dün gecə ləbini dişlədim, canan,Ondan isitməyə düşdü bu gün can.