Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Əhsən, hər bir vaxt zülfünün rayihəsilə zövqüm xoş olur,dimağım təzələnir,
Qəzəl 346در هر ولایتی ز شرف نام ما رودگر دوست بر متابعت کام ما رود
Öldüm lebün içün bana âb-ı hayât irürÖldüm lebün içün bana âb-ı hayât irürIşkunla yayağam paşa lutf eyle at irür
Leyli və Məcnun, fəsil 42Bağdadlı Səlamın Məcnunun görüşünə getməsiDeyir söz ustası, onu dinlə sən:
Qəzəl 543بسامان آمد احوال دل منبدیدار تو حل شد مشکل من
Qəzəl 178صورت رحمان من آن روی نکو دانستهامچشمهٔ حیوان ز آب روی او دانستهام
Qəsidə 153تا بپوشید بلؤلؤی ثمین باغ سمناز گل سرخ بیاقوت بیاراست چمن
Şirvan ki, səfadə min Sifahanə dəgərŞirvan ki, səfadə min Sifahanə dəgər,Hər bir daşı yüz ləli-Bədəxşanə dəgər.
QardaşımNə qədər qəribdir bu beytin, qərib,İki bölünməkdən qorxan qardaşım!
Qəsidə 28طارم زر بین که درج در مکنون کرده اندطاق ازرق بین که جفت گنج قارون کرده اند
Axır ağlatdın məni, biganələr gülsün mənəAxır ağlatdın məni, biganələr gülsün mənə,Şəm tək yaxdın məni, pərvanələr gülsün mənə.
Vətən deyirəmBöyük anam vətənin qarşısında baş əyirəm,Uşaq kimi sevinib şənliyində al geyirəm.
Rübai 106چندان که به کار خویش وا میبینمخود را به غم تو مبتلا میبینم
Qəzəl 28تا جمالت شمع این کاشانه شدآفتاب از جان و دل پروانه شد
Digər şeir 65هزار شانه به زلف نگار خویش کشیدمز ازدحام دل خویش در میانه ندیدم
Rübai 24تبریز نکو و هر چه ز آنجاست نکوستمغزند و مپندار تو ایشان را پوست
Derlər, Iran günbəgündən xar olur, əlbəttə ki!Derlər, İran günbəgündən xar olur, əlbəttə ki!Səhhətin hifz etməyən bimar olur, əlbəttə ki!
Çəkdiyim ağrılar bir yana dursunÇəkdiyim ağrılar bir yana dursun,İnsafı, mürvəti sən atmadınmı?
Mənim validolumBu fikir mərhum şairimiz Əhməd Cəmilə məxsusdur.*Bir dəfə səhhətini soruşanda dedi: «Nəvəm mənim validolumdur. O, bizə gələndə bütün ağrılarımı unutdurur». Bir neçə ildən sonra bu hiss mənə də doğmalaşdı. Həmin fikri yazıya çevirməyə çalışdım.*
Bunca kim, vardır ol qəmzeyi cadudə bəlaBunca kim, vardır ol qəmzeyi cadudə bəla,Yoxdu yüzdən biri bu çərxi-cəfacudə bəla.
Mənə yaşamağı öyrət, əzizimMənə yaşamağı öyrət, əzizim,Öyrət, çətinliyə sinə gərməyi,
Dünyanın heç kəsi yoxduGülər üzlüm, çox ağlama!göz yaşı məlhəm olmayıb.
Quru çinarın nəğməsiÇinar ömrü yaşamışam,Quru bir çinaram mən.
Baxışında var nəzər ol nərgisi-pürxabninBaxışında var nəzər ol nərgisi-pürxabnin,Xeyrli baxış dəgül qoyun saru qəssabnin.
Mən nə dedim ki?!Yoxdan gələni var elədim, mən nə dedim ki?!Haqq əhlin ümüdvar elədim, mən nə dedim ki?!
Qəzəl 141کو جذبه که آن بستاند مرا از منکو جرعه که تا گردم فارغ از من
Kıprısda ilk səhərSaralan zəmilər sahil boyunca –Ana laylasıtək doğma bir nəfəs.
O qızı tanıBir zaman səninçün məftun ürəyimİndi çınqıl olmuş daşa oxşayır.
Pərakəndə şeir 95هر کجا قامت دلدار به دعوی برخاستسرو چون زنگ ز آیینه قمری برخاست
Rübai 222Şer səmasının günəşiyəm mən,Üstünəm əsrimin şairlərindən.