Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Sarayın əhlindən, mərhəm bir nəfərŞaha əhvalatı tez verdi xəbər.
Qəzəl 577گم کردهایم راه و ندانیم پیشگاهزان سوتَرَک رویم، کزان سوتَر است راه
Qəzəl 207ح ا ج یا خدای جهان!تو مکانی و نیست بی تو مکان
Qəsidə 181هوا همی بنکارد بحله روی چمنصبا همی بطرازد بدر شاخ سمن
Şamaxının təzə bəylərini həcvNiqtə gəl bülbüli-təbim ki, əcəb halətdir,Qıl təkəllüm ki, çəkim nəzmə düri-qəltani.
QəzəlSənsən eşqim, dinim, imanım mənim,Ən böyük, ən ülvi loğmanım mənim,
Rübai 80بلبل به سحر دو دیده پر خون آیدبا ناله و نوحه دگرگون آید
Qaçdı səhralərə Məcnun, demə Leylayə görə!Qaçdı səhralərə Məcnun, demə Leylayə görə!Eşqə duşmuş o da bir başqa müəmmayə görə.
GülşənimEtsə cövlan min xəzan – qarşımda, solmaz gülşənim,Sevgi dəryasında tufan qopsa, batmaz yelkənim.
Qitə 1در این زمانه عطا و کرم مخواه از کسچرا که نقش کرم بی ثبات شد چون یخ
Digər şeir 65هزار شانه به زلف نگار خویش کشیدمز ازدحام دل خویش در میانه ندیدم
Qəzəl 48آتشی دارد اضطراب سپندبیتبی نیست پیچ و تاب سپند
Müfrəd 28ای سواد نامهات نور سواد دیدهامتازه جانی یافتم تا نامهات را دیدهام
Lam deyir kiŞeyxül-islamlərin, müftiyi-islamlərinHankısı satmadı on müslümi bir tərsayə?
Gözüm yollarda qalmışdırGözüm yollarda qalmışdır, xəbər yox Kür qırağından,Usanmaq bilməyir könlüm yaşılbaşlar sorağından.
Ayağa dur, Azərbaycan!Nə yatmısan, qoca vulkan, səninləyəm!Ayağa dur, Azərbaycan, səninləyəm!
Nola gör saxlar isəm təndə dilü cani əzizNola gör saxlar isəm təndə dilü cani əziz,Bir pərinindir, onunçün tutaram anı əziz.
Deyirdim ki, bir dahaDeyirdim ki, bir dahazəng etmərəm sənə mən,
Bakıda “Yaşıl bağ” xəstəxanası və onun hasarıBir addım var arada,amma əsl möcüzə.
Ey əzəldən eşqün ilən əhdü peymanım mənimEy əzəldən eşqün ilən əhdü peymanım mənim,Ta əbəd sevdayi-zülfin munisi-canım mənim.
Qəzəl 160منم ز یار نگارین خود جدا ماندهبه دست هجر گرفتار و بینوا مانده
Zaman məndən keçirZaman məndən keçir, keçir durulur,Ürəyim əbədi sevgi süzgəci,
Pərakəndə şeir 91تا خیال زلف او ره در دل دیوانه داشتاز پر و بال پری جاروب این ویرانه داشت
Rübai 245Gündüz fəraqından yandı ürəyim,Gecə vüsalını andı ürəyim.
Qəsidə 32Dedim dilbərimdən əl üzüm daha,Bu iş çox çətindir görürəm əmma.
Qəzəl 376دوشم فغان و ناله به هفت آسمان رسیددودم به دل برآمد و آتش به جان رسید
Yüzüni göreli sana cânânedür diyemYüzüni göreli sana cânânedür diyemSanun aceb neyidi ki cânâ nedür diyem
Xosrov və Şirin, fəsil 58Bisütunda şəkli qurtardı Fərhad,Könlündə bir həsrət, dilində fəryad
Qəzəl 593پر گشت جهان از می گل رنگ مغانهامروز می آرید، میآرید بهانه
Qəzəl 212بیار باده که عید است و روز می خوردنچه خوش بود به می ناب روزه وا کردن