Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
فغان من همه زان زلف تابدار سیاهکه گاه پرده لاله است و گاه معجر ماه
Eşq oduna yanmağı pərvanədən ögrəndimEşq oduna yanmağı pərvanədən ögrəndim,Zəncirə tutulmağı divanədən ögrəndim.
Azərbaycan türküsüBir türkü var canım Odlar yurdununRüzgarında, dalğasında, selində.
Rübai 83خورشید رخت شبی که وصل آرایدبا پرتو او ستاره پیدا ناید
Hər kim məhəbbət əhlini salmış əziyyətəHər kim məhəbbət əhlini salmış əziyyətə,Yox özgə qarğışım ona, düşsün məhəbbətə!
Bir dədə axtarıramEldən gizli deyil bu, yetim böyümüşəm mən,Məşq edirəm qələmlə kağızlar üstdə hərdən.
Qitə 2صابرا نامهٔ گرامی توروح افسرده را روان بخشد
Digər şeir 66دم شاهی زنم از بندگی حضرت توحلقهای گر ز سر زفت تو در گوش کنم
Rübai 51از خون جگر شراب خواهیم گرفتاز پاره دل کباب خواهیم گرفت
Rübai 29چون زرد شد از رنج گل رعنایتشد رنج خجل ز روی شهرآرایت
Bimərhəmət əyanlarına şükr, xudaya!Bimərhəmət əyanlarına şükr, xudaya!Bu sahibi-milyanlarına şükr, xudaya!
Bir səs...Qərib bir səs gəldi bu gün qəlbimdən:Ömrün baharında öləcəyəm mən…
Yoxdu sözüm, yoxdu dahaVallah, sözüm tükənibdi,Vallah, sözüm yoxdu daha.
Olur gəh-gəh nümayan sinədə narinc püstanıOlur gəh-gəh nümayan sinədə narinc püstanı,Təəccüb eylərəm, aya, bu sərvin kimdi dehqanı?
Yenidən enməkçin öz yuvasınaYenidən enməkçin öz yuvasına,Qartal yüksəklərə qalxar, deyirlər.
Lalə Rasim qızına“Nabat xalanın çörəyi” əsərinin oxucusuna*Nəriman əmiyə qılınc al, ata,
Dutaşdı könlümə hicr odu hər yanDutaşdı könlümə hicr odu hər yan,Səni göydürməsün, ey həmnişin, yan.
Bu yaz yağışıŞimşək işığıyla alışdı anlar,Ürəyə yüz ümid yazdı gümanlar.
Pərakəndə şeir 95هر کجا قامت دلدار به دعوی برخاستسرو چون زنگ ز آیینه قمری برخاست
Rübai 246Odlu göz yaşlarım axar hər zaman,Odla su içində yatıram, inan.
Qəzəl 33Dünyaya gəlmişik, qəm ilə həmdəm olmuşuq,Qəm aşinası dəhrdə biz hər dəm olmuşuq.
Qəzəl 377ای مردم کور، این چه بهارست ببینیدگلبن نه و گلهاش ببارست ببینید
Şol dem ki yârdan câna göz değdi sanasızŞol dem ki yârdan câna göz değdi sanasızKim nâgehin kamışlığa köz değdi sanasız
Xosrov və Şirin, fəsil 59Şirin əyləşmişdi bir gün qəlbi şad,Dostlar arasında qüssədən azad.
Qəzəl 609ای دل عشاق را بروی تو شادیغایت مقصود و منتهای مرادی
Qəzəl 215طالب یار، اول او را یار میباید شدنبعد از آن با عشق او، در کار میباید شدن
Qəsidə 189ایا خوشتر ز جان و دل! همه رنج دل و جانیبه رنج تن شدم خرسند اگر دل را نرنجانی
Hakim ki, tazə varid ola bir vilayətəHakim ki, tazə varid ola bir vilayətə,Adətdi dadrəs olur əhli-şikayətə.
AğlayarKişilər ağlamaz, deyirsən mənə,Qadınlar edəndə zülüm, ağlayar.
Rübai 91جانم به سر زلف مشوش بگذارخوش باش و مرا به عیش ناخوش بگذار