Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Salıbdır əbrtək zülfün o məh ruxsarinə sayə,Səbəb oldur ki, qaranlıq çökübdür səthi-dünyayə.
Teatr tənqidiYeni tamaşa gedir səhnəmizdə, çox gözəl,Məqaləsi yazılıb əsərdən xeyli əvvəl:
Qitə 8شبی به طنز گفتم به خواجه پور خطیبنُس فراخ چو بینی ز خشک و تر بفرست
Digər şeir 69با سینه غمت را سروکار بست و گرنهصد بار ز آه سحرش سوخته بودم
Qəzəl 52جمال یار که تاب نگاه خود دارددل چو آینه را در پناه خود دارد
Qəzəl 31به شب ماهی میان کاروان استکه روی او دلیل ساربان است
Rədd ol qapıdan, ağlama zar-zar, dilənçi!Rədd ol qapıdan, ağlama zar-zar, dilənçi!Vaqqıldama bayquş kimi, idbar dilənçi!
Təzə ilVaxtdır qədəhləri qaldırın dostlarİçək təzə ilin şərəfinə biz;
Mikayıl şer oxuyur...Mikayıl Mirzənin əlli yaşı tamam oldu. O, Azərbaycan xalq artisti, böyük aktyordur, millət vəkilidir, ictimai xadimdir, sənət müəllimidir. Bunlar hamısı məlumdur. Mən şair olduğum üçün onun çoxsahəli fəaliyyətinin bir qanadından – poeziya qanadından danışmaq istəyirəm, onu alqışlamaq istəyirəm, onu dinləmək, dinləmək istəyirəm.*Məncə, Mikayılı bir dəfə dinləyən kəs sonra uzun zaman özünü, öz içini dinləməyə bilmir, çünki Mikayılın oxuduqları yalana, böhtana: riyakarlığa, nadanlığa qarşıdır, onları daşıyanlara qarşıdır; onlara sillədir, qılıncdır Mikayılın şerləri. Onları dinləməmək mümkün deyil...*
Rəqibi görməyə mümkün olaydı yarım iləRəqibi görməyə mümkün olaydı yarım ilə,Gedərdim ol səri-kuyə öz ixtiyarım ilə.
Dənizdə Ay çimirdiDənizdə Ay çimirdiYanaqları gümüşü.
Mir Cəlal heyy...Mir Cəlalın tək özüydü Mir Cəlala bərabər,söhbətinin yarı həsrət, sevincinin yarı qəm.
Səndən ötrü qalmışam ayru diyarü yardənSəndən ötrü qalmışam ayru diyarü yardən,Canidin məhrum mən növmid həm dildardən.
Dünya qədim dünyadıHeydərbaba, dünya yalan dünyadı...*Şəhriyar*
Pərakəndə şeir 97پیش ارباب خرد رسم تکلف باب استدر خرابات مغان ترک ادب آداب است
Rübai 247Yanında daima bir qəfəsin var,Uçdu bu qəfəsdən tutduğun quşlar.
Qitə 38O tifli-sadədilin səhfeyi-cəmalı kimi,Lətifü sadə yaranmışdır ondakı əhval.
Qəzəl 381بگشای ز رخ نقاب دیدارتا نگذرد از درت خریدار
Âşık yolma cân oynın özine sûd idinmişdürÂşık yolma cân oynın özine sûd idinmişdürCihân u cân u dil terkin sana behbûd idinmişdür
Xosrov və Şirin, fəsil 66Xosrov bilirdi ki, həmişə ŞapurŞirinin dərdini yaxşı ovudur.
Qəzəl 613فرودی باشد و ننگ و جودیکه نبود پیش جودت در سجودی
Qəzəl 225گر شبی بازآید از در شمع جان افروز منبر چراغ مهر و نور صبح خندد روز من
Qəsidə 190ایا سروی که سوسن را ز سنبل سایبان کردیز بوی سوسن و سنبل جهان پر مشگ و بان کردی
Əqlimi əlimdən nə gülü yasəmən aldıƏqlimi əlimdən nə gülü yasəmən aldı,Nə sünbülü reyhan, nə bağü çəmən aldı.
SonsuzSonsuzluğu olmuş arayanlar gələcəkdə,Keçmiş kimi sonsuzdur əzəldən gələcək də.
Rübai 96ای دل ز ره دراز می آید یارخوش باش که دلنواز می آید یار
Sevgilim, əksin düşüb peymanədən-peymanəyəSevgilim, əksin düşüb peymanədən-peymanəyə,Artırıbdır zövqümü meyxanədən-meyxanəyə.
Yaxşı ki...Vəzifə başında oturmuşam mən,Yaman hərlənirsən ətrafımda sən.
Qitə 10گر بیفتد یک سر مویی ز خاتون زمانبس گنه آویزه دارد بی ریا و ریب و شک
Qəzəl 70نه من از تنگی دام است که در فریادممی بنالم که بسر وقت رسد صیادم