Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Səhər çağı açılarkən qovuşdu leylü nəhar,Üfüq açıldı, seçildi qoyun ilə canavar.
Qəzəl 364مرا گر ز وصل تو رنگی برآیدرها کن، که نامم به ننگی برآید
Âşık ki oynayımaya cânın hâm olaÂşık ki oynayımaya cânın hâm olaVirmese ay varın güneşe nâ-temâm ola
Xosrov və Şirin, fəsil 45Söz ustadlığında o zəhmət çəkənDəftərində belə yazıb eşqdən:
Qəzəl 568ای دل، اگر تو عاشقی، با عاشقان همخانه شوواندر میان عاشقان از عاشقی فرزانه شو
Qəzəl 190منم آن دو هفته ماهی که بر آسمان جانممنم آن خجسته مهری که بر اوج لامکانم
Qəsidə 155چه دید تشرین گوئی ز نرگس و نسرینکه باغ و بستان بستد زهر دوان تشرین
Qurbanın olum, ey büti-şirinhərəkatQurbanın olum, ey büti-şirinhərəkat,Hər acı sözündür mənə bir qəndü nəbat,
ŞerimŞerim, ey varlıqda bir parçam mənim,Sənsən yer üzündə tanrıçam mənim!
Qəsidə 68خسرو زرین سپر دوش شد اندر کمانتافت چو نیم آینه جرم مه از قیروان
Nədən yaraşmadım, ey yari-mahiparə, sənəNədən yaraşmadım, ey yari-mahiparə, sənəKi, bəlkə, xəlvəti əğyar edib işarə sənə?
AxtararsınızBir gün yadınıza düşərsəm, məni,Bu doğma ellərdə axtararsınız.
Rübai 168تن زود به خواری ای جلب بنهادیوز گفته خویش نیک باز استادی
Qəzəl 32فروغ همت خم را نه ساغر نه سبو دارددر این میخانه هر کس جا به قدر آبرو دارد
Digər şeir 69با سینه غمت را سروکار بست و گرنهصد بار ز آه سحرش سوخته بودم
Qəzəl 26رویت به هر انجمن دریغ استسرو تو به هر چمن دریغ است
"Osmanlıcadan tərcümə türkə" – bunu bilməm"Osmanlıcadan tərcümə türkə" – bunu bilməm,Gerçək yazıyor gəncəli, yainki hənəkdir;
Əmək və təbiətGünəş doğub yayılmadan qayaları dələrəkBalta vurar, külüng çalar yorulmayan qolları.
Dostlar qazsın məzarımıGözlərimə payın yetsəGözün aydın, torpaq anam.
Kəmali-hüsn ki, sane o sərvi-nazə verəKəmali-hüsn ki, sane o sərvi-nazə verə,Dəxi nə hacət ona bir də zibi-qazə verə?
Yox, yox, az olmayıb çətin anlarım...Yox, yox, az olmayıb çətin anlarım...Dərdim də, qəmim də az olmayıbdır.
Yanımda bir qadınBir ömür sürdün, şair,özündən ixtiyarsız.
Qarsia Lorkanın son anları(Qarsianın səhər alaqaranlıqda, yağışlı havada*güllələməyə aparırlar)*
Can əgər getdisə sən sağ ol, mana candan nə ğəmCan əgər getdisə sən sağ ol, mana candan nə ğəm,Sübh vəsl ümmidi bolsa, şami-hicrandan nə ğəm.
Keçmişi üç nöqtə olub...Bü mücərrəd qurumun keçmişi üç nöqtə olub,Biri bir nöqtə olubsa, beşi üç nöqtə olub.
Qəzəl 184تو ز مائی ولی ما را ندانیز دریایی ولی دریا ندانی
Göydən gələn qonaqTel-tel ağ buludun dalından baxanAy kimi bu pərdə arxasında sən
Sevib-sevilən qızlarVətənin nazlı qızları,Qırın adətdə “buzları”.
Qəzəl 115O acı sözlərə səbr eyləyərək dözdüm mən,Çün kamal əhli olan nakam olur, sezdim mən.
Rübai 236Günəşsən, mən səni sevən nilufər,Canım göz yaşımda qərq olub yeksər.