Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
چه نکته بود که ناگه ز غیب پیدا شدهر آنکه واقف این نکته گشت شیدا شد
Qəsidə 166گر نگار من دو زلف خویش بسپارد بمنمشگ سایم من بکیل و غالیه سایم بمن
İntiqam ilə könül gərçi olur şad, vəliİntiqam ilə könül gərçi olur şad, vəliDəmi-qüdrətdə füzundur fərəhü zövqü səfa.
Rübai 74ابر آمد کز جود سرافراز شوددر بارد تا با کفت انباز شود
Yurd eşqi insanlarınYurd eşqi insanlarınƏlində yaraq kimi.
Etdi fələk zülm ilə məndən cüda səniEtdi fələk zülm ilə məndən cüda səni,Qıldı rəqib bəd sifətə aşina səni.
Araz deyirGöydə buludlarla toqquşur ahım,Başımın üstündə şimşəklər çaxır.
Rübai 120تن با تو به خواری ای صنم درندهمبا آنکه ز تو به است هم درندهم
Rübai 31دنیا نه همین ز طفل بیمار پر استاین کهنه رباط از سگ و مردار پر است
Qəzəl 90هندوی چشم و خال و خط و زلف مشکبیزدستی بهم نداده که ممکن شود گریز
Qəzəl 139کجا روم که کمند تو میکشد بازمضرورت است که با دیگری نمیسازم
E’TİLA ETDİKCƏ, DERLƏR, YÜKSƏYƏ TƏYYARƏLƏRE’tila etdikcə, derlər, yüksəyə təyyarələr –Görməyə nail olur hər yanda alçaq yerləri.
Talıstanİxtiyar dağların döşündə meşə,Qayalar yüksəkdən baxır keçmişə.
Mübarəkdi, mübarək!Andım, yoxdu – bu urvadı, bu duzdu.Andın varsa – quruşdan da ucuzdu.
Həyasız Dərviş və İsmətli QadınBir dərvişi-biismətü bihəya,Mübtəlayi-şəhvət, talibi-zina
İnciyib, söylə neçün getdin sən?İnciyib, söylə neçün getdin sən?Gəl ki, qəlbim sıxılır təklikdən,
Pənahi Makulunun dəfnindəQaldırdıq biz onu günorta üstü,bizim yazıçılar ittifaqından.
Gözüm giryandur, ey can, səndən ayruGözüm giryandur, ey can, səndən ayru,Tənim üryandır, ey can, səndən ayru.
Məni niyə buraxdınHardan gəlib yetişdi?Söydüm bu namərd vaxtı.
Zatın Allah məzhəridir, ya ƏliZatın Allah məzhəridir, ya Əli,Kibrü kin səndən bəridir, ya Əli.
Türki qəzəl 17Bizə indi zərrə tək cövlana gəlmişlər hənuzAftabi-eşq ilə dövrana gəlmişlər hənuz
Rübai 203Ey könül, o şuxdan olmaz sənə yar,Onun sevgisinə yoxdur etibar.
Qəzəl 346در هر ولایتی ز شرف نام ما رودگر دوست بر متابعت کام ما رود
Rübai 28Bu dünya əhlinin sonu ədəmdir,Fərəhin, şadlığın axırı qəmdir.
Şehâ bize nazar kılgıl ki dervîşî vü dervîşânŞehâ bize nazar kılgıl ki dervîşî vü dervîşânBu âhumdan hazer kılgıl ki dervîşî vü dervîşân
Sirlər xəzinəsi, fəsil 35Keçmişlərdə Yəməndə bir meyvəsatan vardı,Bir tülkücüyəz onun malını qoruyardı.
Qəzəl 21«نون گفت » و «قلم » گفت تقدس و تعالااجمال ز تفصیل مبرهن شد و پیدا
Qəzəl 106تا فضل خدا بر صفت ذات برآمدمطلوب میسر شد و حاجات برآمد
Qəsidə 180هلا شادی کن و می خور که بستان شد بهشت آئینکه جز می خوردن و شادی نباشد در بهشت آئین
Hekayət (Mülki-Şirvanda bir haputlu nam)Mülki-Şirvanda bir haputlu namVardı bir qəryə, xəlqi xeyli əvam.