Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Bir zəni-işvəsəncü mərdfiribQaziyi-şəhri-Bəlxə oldu nəsib.
Bizim əsrinEy yer üzünün, göy üzünün nifrəti alçaq,Alçaqlarının dadı sən oldun bizim əsrin!
Rübai 139صد عشوه نغز و دلستان آوردیتا عمر عزیزم به زیان آوردی
Vəfasız eyləyən ol nazlı yarı mən özüməm.Vəfasız eyləyən ol nazlı yarı mən özüməm.Salan nəzərdən o çeşmi-xumarı mən özüməm.
Yerini verə bilməzMən əlləri qabarlı bağbanam vətənimdə,Bağçamın güllərini yad əllər dərə bilməz.
Rübai 14دریای سرشک دیده پر نم ماستو آن بار که کوه بر نتابد غم ماست
Qəzəl 117اگر تو طالب عیشی همیشه عاشق باشنجات هر دو جهانت هواست صادق باش
Ləali-mənzumə, fəsil 14نیک پیِ اسب چرا بیرخ شاه آمدهایپیل بودی تو چرا مات ز راه آمدهای
Qəzəl 5داشتم روزی نگاری یاد میآید مراهر زمان از یاد او فریاد میآید مرا
Bildir ehyayi-Səmərqənd etdi İran taciriBildir ehyayi-Səmərqənd etdi İran taciri,Məktəb açdı, xəlqi xürsənd etdi İran taciri;
Əsrin yalanları, əsrin vədləriBu əsrin yalanı tükənmir, artır,Bu əsrin vədləri ilğımdı deyən,
Nə qədər cövrü cəfa eyləyə dildar mənəNə qədər cövrü cəfa eyləyə dildar mənə,Eyləməz eylədigin dideyi-xunxar mənə.
Orda iki nəfər küsdü, barışdıOrda iki nəfər küsdü, barışdı,Hayıf, biz deyilik o iki nəfər.
Daşı sevməliyik biz innən beləGül gətirdim, çiçək qoydum üstünə,*gül sənindi, yer sənindi, sən mənim.*
Sən vəfasız yar ilən yar olmasaydım kaş kiSən vəfasız yar ilən yar olmasaydım kaş ki;Ya ğəmü dərdin bilə alışmasaydım kaş ki.
Pərakəndə şeir 153هستی نماند و در سر پوچ آرزو بجاستمی شد تمام و نکهت او در کدو بجاست
Rübai 314Əzablar içində ömr oldu yarı,Sonra fələk verdi mənə dildan.
Qəzəl 518من همان داغ محبت که تو دیدی دارمهم چنان در هوست زرد وز عشقت زارم
Rübai 71Eşqinin əsrarı saxlanır canda,Ürək də eşqinlə yaşayır, can da.
Cân çün yüzüni gördi yılduzı neylerem benCân çün yüzüni gördi yılduzı neylerem benDil çün saçunı gördi gündüzi neylerem ben
Leyli və Məcnun, fəsil 46Ey şah, bu dünyaya özün pənahsan,Sən bir şah deyilsən, bəlkə min şahsan.
Qəzəl 60ما پیش شمع روی تو پروانه وار مستجان در سماع عشق ز معشوقه الست
Qəzəl 228ای در بلا فتاده دل مبتلای منکس را مباد هیچ بلا چون بلای من
Müsəmmət 2بتی کام روان بت پرستانبه غمزه درد جان تندرستان
Hekayət (Gördü bir mərd kim, məgər şeytan)Gördü bir mərd kim, məgər şeytanBir uçuq büqədən baxır pünhan.
CasusKim ki yurdunda gedib casus olur,Anadangəlmə o, binamus olur!..
Rübai 141ای موی سپید! اگر شبی با یاریبنشینم و از عیش بر آید کاری
Gözlərin qarəsinə bir neçə qurban demişəmGözlərin qarəsinə bir neçə qurban demişəm,Qaşların tağına qurban yerinə can demişəm.
Süleyman kimiyəmKim deyir mən bu vətən mülkünə mehman kimiyəm?Yox, bahar ömrümüzün can evinə can kimiyəm.
Qəzəl 119خرم آن گلبن همیشه بهارکه پر از دل بود گلستانش