Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
شد فرشته نار با صد دود آهکه فرشته باد آمد با سپاه
Məsnəvi 8علم باید که ره نمای بودنه فضولی شره فزای بود
Qafil yaşamaqdansa gözəl kardır ölməkQafil yaşamaqdansa gözəl kardır ölmək,Hərçənd ki, qəflətlə dəxi ardır ölmək;
Aldada bilirəm özümü hərdənAldada bilirəm özümü hərdən,Özümə xoş gəlir bu qəbahətim.
Nə üzdür bu ki, kəsb eylər ziya şəmsü qəmər ondanNə üzdür bu ki, kəsb eylər ziya şəmsü qəmər ondan,Nə rüxdür bu ki, abü rəng alır külbərgi-tər ondan.
Mənə nəvazişlə dedin bu axşamMənə nəvazişlə dedin bu axşam:Bir az cavanlaşıb, yaxşılaşmışam.
O qədər dedim ki...Deyirdin dözərəm yarsız,*Döz bağrı daş olan könlüm.*
Yoq demə ki, nəfəs verəm Tanrı içün cəki-cəkiYoq demə ki, nəfəs verəm Tanrı içün cəki-cəki,Qıl mana busəyi-kərəm Tanrı içün cəki-cəki.
Qəzəl 165برگ کاهی نیست کشت نابسامان مراخوشه از اشک پشیمانی است دهقان مرا
Rübai 341Bu quru canıma əziz mehmansan,Canım səninkidir, mənə canansan.
Qəzəl 524صد بار ز مهرت ار بمیرمیک ذره دل از تو بر نگیرم
Rübai 73Ey şam, didələrin hər gecə bidar,Ürəyin odludur, gözlərin ağlar.
Ben cânı niderem velî cânâna sahlaramBen cânı niderem velî cânâna sahlaramBen akl ile gönülümi şol câna sahlaram
Xosrov və Şirin, fəsil 46Təsəlli verirdi Şirinə Banu,Oxşayırdı şirin sözlərlə onu.
Qəzəl 62این همه موج بی کران ز چه خاست؟عشق با دست و جان ما دریاست
Qəzəl 229با چنین حسن آن صنم گر بی حجاب آید برونآفتاب از برقع و ماه از نقاب آید برون
Qitə 8سر و بالایی که دارد بر سر گل مشک نابآفت دلهاست و اندر دیدهام چون آفتاب
Qafqaz müsəlmanlarına xitabƏssəlam, ey əhaliyi Qafqaz,Ey rəisani-sahibül-ezaz!
MirasımGözümdə ulusa bağlı bir murad,Könlümü türkülər açıqlar sizə.
Rübai 142ای دل! تو اگر ز رنج جان پرهیزیدر جستن وصل آب رخ خود ریزی
Bir zaman mən də əsiri-rəhi-meyxanə idimBir zaman mən də əsiri-rəhi-meyxanə idim,Həvəsi-badə ilə aşiqi-peymanə idim.
Borcluyam insanlaraDünyaya göz açandan sirdaşımdır ilk bahar,Zəfərlər kitabında öz adım, öz peşəm var.
Qəzəl 124برگ بنفشه بر ورق لاله چیده خطیا عارضت به خون شقایق کشیده خط
Qəzəl 17چندم از کشمکش موی تو جان این همه نیستعمر پیری کهن ای تازه جوان این همه نیست
Rübai 8عشق تو که در دل آتش تیز افروختدانم که به شمع سوختن او آموخت
Əqvalı-hikmətdən müqtəbis bir mənzumKönül, ol talibi-hikmət, - o hikmət kim, həqiqətdir,Həqiqi hikmət ancaq hüsni-siyrətdən ibarətdir.
Əgər son nəğməmi oxuya bilsəmAxşamdan səhərə yetdiyim kimi,Əgər min arzumdan birinə yetsəm,
Sən onda eylə zövqü səfa bağ arasındaSən onda eylə zövqü səfa bağ arasında,Mən munda yanım piltə kimi yağ arasında.
Gecədən şeh düşdü güllərin üstəGecədən şeh düşdü güllərin üstə,Evlərin damında gölləndi qaldı.
Sağ canımda ağrıyan yerimEvdə bir ocağın odu-közüydük,soyuyub əzəlki isti yerimiz.