Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Od vurmuş bu dərdli qəlbimə o yar,Ah, onun nə qədər daş ürəyi var?
Tolu vir ayağı sâkî susamış cânı suvarTolu vir ayağı sâkî susamış cânı suvarOl ayahdan özge kimdür ki gamı bizden kovar
İqbalnamə, fəsil 19Müğənni, çal yenə qədim havanı,Kömək et, bitirim mən bu dastanı!
Qəzəl 56مرآت اوست جمله ذرات کاینات«یا عاشقین، قوموا، حیوا علی الصلات »
Qəzəl 215طالب یار، اول او را یار میباید شدنبعد از آن با عشق او، در کار میباید شدن
Tərkibbənd 3تا چمن را آسمان با سیب و آبی جفت کردبوستان را روزگار از لاله و گل کرد فرد
Arvadını boşamış kişi hekayəsiVerdi bir şəxs övrətinə təlaq,Vəchin ondan soruşdu bir sarsaq.
İnancMən deyirdim ki mənim gözlədiyim gün gələcək,Bir sabah türkülərim Türkiyədən yüksələcək.
Rübai 130صد طعنه ز هر گدای می خوردم منصد شربت جان گزای می خوردم من
Tale mənə yar olmasa, mən neyləyə billəm?Tale mənə yar olmasa, mən neyləyə billəm?Zövqümcə nigar olmasa, mən neyləyə billəm?
Süleymanam, dəyişmərəmKönül necə sevinməsin, bahar gəlib, bahar gəlib,Gəzib diyar-diyar gəlib.
Qəzəl 2جام را در کف دست تو نشست دگر استید بیضا دگر و دست تو دست دگر است
Qəzəl 94رفت اگر مجنون از این صحرا به هامون دگرعشق لیلی را بود هر ذرّه مجنون دگر
Atəşkədə, fəsil 14گفت: شاها من فرشته آتشمکه سمندوار بر آتش خوشم
Rübai 2جهدی بنما تا بشناسی حق راکانجا نخرند غلغل و بقبق را
İnteligentlər deyir ki ("Deyirik haləti-təhsildə: millət! millət!")İnteligentlər deyir ki:**Deyirik haləti-təhsildə: millət! millət!
Əgər mən özümlə üz-üzə gəlsəm...İkiləşir, özü ilə üzləşir insan.Bu dünyada, o dünyada, hardasa bir gün
Məni bir zülfi-mişkinin qəmi aşüftəhal eylərMəni bir zülfi-mişkinin qəmi aşüftəhal eylər,Gətirsə nəkhətin badi-səba dəfi-məlal eylər.
Yerə salma sözümüYerə salma sözümü,Gizlət qara saçlarının zülmətində üzümü.
Torpağa büründü, kürk əvəzinəİlahi! Moskva nə soyuq idi,əlcəyin içində donurdu əlim.
Bivəfasan, gərçi səndən dilrüba yoxdur kişiBivəfasan, gərçi səndən dilrüba yoxdur kişi,Dilrübalar içrə səndən bivəfa yoxdur kişi.
Pərakəndə şeir 120ستاره سحر عشق چشم بیدارستغبار لشکر غم ناله شرربارست
Rübai 292Dedin ki, olaram mən sənə kömək,Səbr elə, darıxma, dərdə dözərək.
Qəzəl 516گر او پیدا شود بر من به شیدایی کشد کارمو گر من زو شوم پنهان به پیدایی کشد زارم
Rübai 69Bütün təbələrə vacib fərmanın,Hamıya bir borcdur sənin ehsanın.
Niçe niçe gönülüm gîsûsıyile yidileNiçe niçe gönülüm gîsûsıyile yidileNiçe niçe tutağı derdiyile kan yudıla
İqbalnamə, fəsil 28Nizami, bu qapı açar götürməz,İlk nəqş bağlananda görməyib heç kəs.
Qəzəl 57عشق ما را هزار فن آموختعشق ما را هزار حله بدوخت
Qəzəl 225گر شبی بازآید از در شمع جان افروز منبر چراغ مهر و نور صبح خندد روز من
Tərkibbənd 6باغ و بستان را بسعی ابر کرد آباد بادصد هزاران آفرین حق بر ابر و باد باد