Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Rəşidim ölən zaman ona belə söylədim:Ürəyində nə arzun varsa istə, müxtəsər.
Qəzəl 698آن گل سوریست در کلاله نهفتهیا به عبیرست برگ لاله نهفته
Qəzəl 132Qətlimə xəncərlə qəsd etdi o türki-tündxu,Odlanırdım mən ətəşdən, mərhəmətlə verdi su.
Tâk-ı ebrûda oturmış türk-i tîr-endâzı görTâk-ı ebrûda oturmış türk-i tîr-endâzı görFitneyi göge yitürmiş turra-i serbâzı gör
İqbalnamə, fəsil 18Müğənni, çal, oxu, dilə gəlsin saz!Bülbüllər bağlarda sakit dayanmaz.
Qəzəl 168ای دوست، حکایت نهان چیست؟فی الجمله حدیث عاشقان چیست؟
Rübai 11آن نقطه که نکته ای در او پنهان استآن نقطه وجود حوری و غلمان است
Qitə 121دلی دیدم بسی تیمار دیدهفراوان سختی و خواری کشیده
Pişiyin qoşun toplamasıYazdı Xorasanə ki, gəlsin sipah,Ərbədəcu səfşikənü rəzmxah.
QocalarKim deyir, qocalıq ucalıq deyil,Qocalıq ucaldar mərdi həyatda,
Qəzəl 41گلی کو کزو زخم خاری نیاید؟میی کو کزان می خماری نیاید؟
Saqiya, bir bu deyil nəşəsi peymanəmizinSaqiya, bir bu deyil nəşəsi peymanəmizin,Hələ bundan soradır ləzzəti meyxanəmizin.
İlk məhəbbətSevib, sevilənlər çox gözəl bilir,Olmayıb vəfası ilk məhəbbətin.
Qəzəl 220ای فرّ و عزّ و جاه عیان از جبین تواقبال زر خریده لعل نگین تو
Ləali-mənzumə, fəsil 46شاها بدر تو رو نهادم دستیاز بیدستی ز پا فتادم دستی
Rübai 21ترشی تو ولیک نکتهات شیرین استیک نکته تو لایق صد تحسین است
Yüz süfrədə müftə nemət dadsan daYüz süfrədə müftə nemət dadsan da,Yalnız əməyinə minnətdar ol sən.
Sənə keşik çəkirəmSən yatırsan bu saat,mən oyağam bu saat.
Ey sürməli çeşmin iki badami-siyahEy sürməli çeşmin iki badami-siyah,Yüzün çəmən, hüsnü xəttin mehri-giyah.
Pərakəndə şeir 416نسیم از چمن و مشک از ختن گویدگل شکفته ازان چاک پیرهن گوید
Qitə 190Bu dünya bənzəyir bir peymanəyə,Doldusa, yəqin ki, boşalacaqdır.
Qəzəl 704کام دل تنگ از آن تنگ دهانم بدهبوسهای، ار آشکار نیست، نهانم بده
Qəzəl 147Şəbi –hicran xəyalın etdi xəlvətxanəmi rövşən,Xəyalın şəmi dildə yüz çırağa oldu pərtövzən.
Varlığım varlıh degüldür sâyedürVarlığım varlıh degüldür sâyedürBir bir ahvâlün diyeyüm saya dur
İqbalnamə, fəsil 23Sokratın növbəti yetişən zamanSanki xurma yağdı yerə ağacdan,
Qəzəl 196از یار سفر کرده کسی را خبری نیستکان ماه مسافر بهمه کوی و دری نیست
Rübai 17آیینه جم عبارت از روی من است«والیل اذا» کنایت از موی من است
Qitə 125ای بگرد روز از شب قمر آوردهگرد مشگین بگرد قمر آورده
Nuşirəvan və iki bayquşNuşirəvan əcəm padşahlarındandır və Kəsra dəxi onun bir adıdır.Belə rəvayət edirlər ki, Nuşirəvan əvaili-səltənətində çox zalım idi.
SirrBir könüldə qala bilməz bir sirr,Heç kəsin bilmədiyi sirr yoxdur.